“อ้าว แอบมาทำอะไรตรงนี้?”
หลี่เจาหนิงก้มตัวใช้มีดตัดฟักทองลูกหนึ่ง ก่อนจะยืดตัวขึ้นก็เห็นงูสีเทาตัวหนึ่งซ่อนอยู่ใต้ใบฟักทอง
เธอยื่นมือไปจับ ความจริงไม่ได้คิดจะจับจริงจัง แค่ทำท่าให้มันกลัวหนีไป
แต่เรื่องที่ทำให้เธอคาดไม่ถึงคือ งูตัวนี้ไม่เพียงไม่หนี กลับเลื้อยพันขึ้นแขนเธอ
นี่ทำให้หลี่เจาหนิงประหลาดใจ แม้ว่าหลายครั้งงูจะดูเชื่องเมื่อเจอเธอ แต่มันก็ไม่ยอมติดกับเองง่ายๆ
ตัวนี้ ดูท่ามีความคิดเป็นของตัวเอง
เธอยกแขนขึ้น มืออีกข้างบีบคอมัน “ไม่ยอมหนี หรือว่าอยากให้ฉันถลกหนังกิน?”
พูดจบ หลี่เจาหนิงก็นิ่งไปเอง
เมื่อก่อนเธอจับงูได้ก็เอามากินไม่ใช่เหรอ? ทำไมตอนนี้ถึงไม่มีความคิดอยากกินแม้แต่น้อย?
ยิ่งไปกว่านั้น…
ในใจเธอยังมีความรู้สึกซับซ้อนที่แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่เข้าใจ
เธอไม่อยากทำร้ายมัน
ทำไมถึงเป็นแบบนี้?
“เฮ้ย!”
ที่ขากางเกงมีความรู้สึกแปลกปลอม ก้มลงมองก็เห็นงูสีเขียวมรกตตัวหนึ่งพันอยู่ที่ข้อเท้า เงยหน้ามองเธอ
เห็นสีเขียวนี้ ภาพในความฝันหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัว ฝันที่งูสีเขียวกลายเป็นเด็กหญิง
ในฝัน เด็กหญิงอ้อนวอนให้เธอรักษาเชื้อสายของเผ่างูไว้
จากนั้นเธอก็นึกถึงความฝันเมื่อหลายวันก่อน ฝันที่โลกนี้ไม่มีงู
ขณะกำลังคิด งูสีน้ำตาลที่บีบคอไว้ก็หายวับไป ร่างเธอยืนตรง มือข้างหนึ่งยื่นไปหางูสีเขียวที่ข้อเท้า