นางเฉียนมองหลี่เหมยแวบหนึ่ง ไม่ได้ดีใจเหมือนหลานสาว สองมือปัดฝุ่นที่ขากางเกง พูดเสียงเรียบๆ ว่า "ตอนอยู่โรงเรียนเขาก็ไม่สนใจเธอ เจอกันตอนนี้ก็เป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นเท่านั้นแหละ ครอบครัวแบบนั้นไม่ใช่คนธรรมดาอย่างเราจะไปผูกสัมพันธ์ด้วยได้ หลี่เหมย ฟังป้าสาวคนนี้พูดนะ ให้ห่างจากจี้หวยลี่ไว้ ตั้งใจหางานทำจริงๆ อย่าไปคิดอะไรที่มันเพ้อฝัน อย่ามาว่าป้าพูดจาไม่เพราะนะ เธอไม่มีวาสนานั้นหรอก!"
ตอนแรกนางก็มองหลี่เหมยดี แต่ตอนเรียนนางก็ไม่ประสบความสำเร็จ ทั้งไม่ได้ผู้ชายรวยมาเป็นแฟน แถมปริญญาบัตรยังไม่ได้ แล้วกว่าจะหางานในคลินิกเอกชนได้ ก็ยังทำพลาดอีก เห็นได้ชัดว่าความสามารถไม่พอ หน้าตาก็ไม่ได้ดีเด่อะไร แล้วคนรวยเขาจะมาหวังอะไรจากเธอ?
ถ้าอยากจะเข้าไปใกล้ชิดเขา ก็ต้องมีเสื้อผ้าสวยๆ เครื่องสำอางค์ และคงต้องให้ครอบครัวส่งเสียอีก เฉียวฮุ่ยทำงานที่ฟาร์มสุกรก็ลำบากอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ก็ต้องส่งเสียให้เธอเรียน ตอนนี้จะต้องส่งเสียให้เธอหาผู้ชายอีกเหรอ? ที่เก็บหอมรอมริบมานานก็จะหมดไปกับเธอ แล้วตัวเองจะกินอะไรใช้อะไร? ให้อยู่กับความจริงเถอะ ถ้าเธอดูแลตัวเองได้ ก็จะได้ดูแลตัวเองตอนแก่ ถ้าเธอดูแลตัวเองไม่ได้ ตัวเองก็ยิ่งแย่ไปใหญ่!
อีกอย่างถ้าเขาชอบเธอจริง ตอนเรียนก็คงสำเร็จไปแล้ว จะต้องมารอถึงตอนนี้ทำไม?