“จี้หวยลี่? คุณคือคนที่คุณจี้แนะนำมาใช่ไหม?” หญิงสาวที่เคาน์เตอร์หน้าสำนักงานกวาดตามองนางสองสามครั้ง “ชื่ออะไร?”
“หลี่เหมย ฉันกับคุณจี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นที่วิทยาลัยอนามัย” หลี่เหมยยิ้มบาง ๆ
หญิงสาวคนนั้นส่งเสียงอ้อ แล้วสีหน้าก็มีรอยยิ้มตามไปด้วย พูดว่า “งั้นมากับฉันสิ ไปกรอกใบสมัครเข้าทำงานกัน”
หลี่เหมยเดินตามนางไปที่ห้องทำงานด้านข้าง หญิงสาวคนนั้นยื่นแบบฟอร์มให้นางกรอก พร้อมกับแนะนำงานที่สถานีรับบริจาคโลหิตแห่งนี้ต้องรับผิดชอบให้นางฟัง
“ตอนนี้สถานีรับบริจาคโลหิตมีพนักงานหกคน รับผิดชอบหลักคือการเก็บและตรวจเลือด วิเคราะห์กรุ๊ปเลือด และป้องกันโรคเกี่ยวกับเลือดล่วงหน้า นี่คือแผ่นพับประชาสัมพันธ์การบริจาคโลหิตโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ทุกวันมีเป้าหมาย ถ้าทำได้เกินเป้าหมายก็มีรางวัลด้วยนะ”
“รางวัลอะไร?” หลี่เหมยเงยหน้าขึ้นถาม
“ถ้าวันหนึ่งเก็บเลือดได้เกิน 1200 ซีซี จะได้รางวัลเป็นเงินเดือนหนึ่งเดือน แต่จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีใครได้รางวัลนี้เลย” หญิงสาวคนนั้นเม้มปาก ทุกวันคนที่เข้ามาบริจาคที่สถานีก็มีไม่กี่คน และมากสุดก็แค่ 400 ซีซี รวมทั้งสถานีแล้วก็ยังไม่ถึงจำนวนนั้น ให้คนคนหนึ่งเก็บเลือดให้ได้จำนวนนี้ในหนึ่งวันมันเป็นไปไม่ได้เลย รางวัลนั้นก็เป็นแค่บริษัทวาดวิมาน ให้มอง ๆ เพลิน ๆ ไปเท่านั้นแหละ
“เงินเดือนเท่าไหร่?” หลี่เหมยยื่นแบบฟอร์มที่กรอกเสร็จแล้วให้ พร้อมกับถาม
“สามสิบแปด” หญิงสาวที่เคาน์เตอร์รับแบบฟอร์มไปกวาดตามองหนึ่งรอบ จากนั้นหยิบตรายางสีแดงจากลิ้นชักมากดประทับ ยิ้มพูดว่า “ยินดีต้อนรับสู่สถานีบริจาคเลือดอันคัง รอสักครู่ ฉันจะไปเอาชุดทำงานให้” พูดจบก็ลุกขึ้นเดินออกไป