“สหายเจียง เชิญนั่งก่อน” คณบดีโจวชี้ไปที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงาน รินน้ำแก้วหนึ่งให้เธอ แล้วพูดต่อว่า “เรื่องข้อเสนอของเธอ ผมกับหัวหน้าหมอประจำชั้นปีหลายคนปรึกษากันแล้ว สำหรับนักเรียนที่มีความสามารถจริง ๆ เราไม่ควรยึดติดกับวุฒิการศึกษามากเกินไป รับเธอเป็นกรณีพิเศษได้ แต่มีเงื่อนไขเบื้องต้นอยู่หลายข้อ”
เจียงหลินเซี่ยพยักหน้าอย่างตั้งใจ สำหรับเธอ นี่ถือเป็นข่าวดีทีเดียวแล้ว
คณบดีโจวพูดต่อ “เธอต้องผ่านการสอบคัดเลือกแบบรวมก่อน หลังเข้าเรียน การสอบวัดผลแต่ละชั้นปีเธอต้องเข้าสอบทุกครั้ง ถ้าทุกวิชาได้คะแนนผ่านเกณฑ์ ทางโรงเรียนจะอนุญาตให้เธอกระโดดขึ้นไปอยู่ชั้นเรียนจบการศึกษาเพื่อฝึกงานคลินิกเป็นกรณีพิเศษ มีปัญหาอะไรมั้ย?”
“ขอบคุณคณบดีโจว ไม่มีปัญหาค่ะ” เจียงหลินเซี่ยตอบอย่างฉะฉาน ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
คณบดีโจวเห็นเธอไม่ขลาดกลัว ดวงตาใสปิ๊ง วางตัวได้อย่างไม่อาย ก็รู้สึกชื่นชม นักเรียนที่มีทั้งความกล้าและความมั่นใจแบบนี้หายากนัก
เขาชี้ไปที่โต๊ะข้าง ๆ ซึ่งมีหนังสือและเอกสารตั้งเป็นกอง ๆ อยู่ “นี่คือเอกสารพื้นฐานที่เตรียมไว้ให้เธอ เอากลับไปดูได้ การสอบคัดเลือกอาจไม่ยากสำหรับเธอ แต่ระบบการเรียนการสอนและจุดเน้นของโรงเรียน เธอยังต้องทำความคุ้นเคย”
“ให้ท่านต้องกังวลใจ ขอบคุณมากค่ะ” เจียงหลินเซี่ยขอบคุณอีกครั้งอย่างจริงใจ แล้วเดินเข้าไปอุ้มเอกสารหนักอึ้งนั้น กล่าวลาคณบดีโจว แล้วก็จากไป