"โอ้ย อาจารย์โจว! นี่ มันจะทำยังไงดีล่ะ?" พี่เฝ้าประตูตกใจจนมือไม้สั่น ชี้ไปที่เจียงหลินเซี่ยแล้วกระทืบเท้า "เธอซวยแล้ว เธอซวยจริงๆ..."
พูดพลางก็จะเข้าไปพยุงคนเจ็บ
"ห้ามแตะต้องเขาเด็ดขาด!" เจียงหลินเซี่ยตะคอกเสียงดัง ก้าวยาวเข้าไปเตะจักรยานออกไปข้างๆ พร้อมกับถอดเสื้อคลุมของตัวเองรองใต้ศีรษะของเขา คว้าเข็มเงินที่พกติดตัวออกมาอย่างรวดเร็ว แล้วแทงเข้าที่จุดเหรินจงและจุดเน่ยกวานของโจวเว่ยหัวอย่างแม่นยำ
เห็นเขากัดฟันแน่น ตัวสั่นเทิ้ม พี่เฝ้าประตูร้อนใจจนต้องตะโกนไปทางนักเรียนที่ยืนมุงอยู่รอบๆ "พวกเธอยังยืนงงเป็นหุ่นอยู่อีกหรือไง พวกเธอไม่ใช่เด็กหมอกันหรือไง รีบเข้ามาช่วยกันสิ!"
ในกลุ่มคนดูมีนักเรียนหลายคนเข้ามาจะช่วย พวกเขาอยากจะกดตัวโจวเว่ยหัวที่กำลังชัก แต่ยังไม่ทันจะยื่นมือก็โดนเจียงหลินเซี่ยตวาดใส่ "ห้ามกด! การชักจากโรคลมชักเป็นอาการปกติ การกดข่มไว้อาจทำให้น้ำป่วยบาดเจ็บซ้ำได้ พื้นฐานแพทย์แบบนี้ยังไม่มีอีกเหรอ?"