"คุณจี้ นี่คือรายงานของสถานีรับบริจาคเลือดทั้งหกแห่งเมื่อเดือนที่แล้ว เชิญคุณตรวจดู" เลขานุการวางแฟ้มลงบนโต๊ะแล้วพูดเสียงเบา
"รู้แล้ว ออกไปได้" จี้หวยลี่พูดอย่างเกียจคร้าน
หลังจากเลขานุการถอยออกไป จี้หวยลี่เอื้อมหยิบแฟ้มมาพลิกดูทีละหน้า ทุกหน้ามีลายเซ็นของหลี่เหมย ลายมือจากที่เคยเป็นระเบียบเรียบร้อยในตอนแรก ค่อยๆ กลายเป็นพู่กันพลิ้วไหว ดุดันราวมังกรเริงระบำ
ดูท่าเธอจะเพลิดเพลินกับรสชาติของอำนาจและเงินทองไม่น้อย
ก่อนหน้านี้ พอเขาเห็นข้อมูลเหล่านี้ก็จะหายใจไม่ออก รู้สึกเหมือนตัวเองจมอยู่ในเลือดสีแดงเข้มข้นจนหายใจไม่ออก ไม่คิดว่าเธอจะไม่เพียงไม่มีความรู้สึกอะไรเลย กลับทำได้อย่างราบรื่นราวกับปลาได้น้ำ ช่างเป็นมีดที่คมกริบจริงๆ!
เขาพลิกไปถึงหน้าสุดท้าย ทุกหน้าข้อมูลถูกต้องตามกฎระเบียบ ทุกหน้ามีลายเซ็นของหลี่เหมย แค่นี้ก็พอแล้ว!
เขาถอนหายใจยาว วางแฟ้มลงบนโต๊ะ จี้หวยลี่เงยหน้าขึ้นก็เห็นตุ๊กตาเสือผ้าสีชมพูวางอยู่บนชั้นหนังสือ ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องมองเขาอยู่
เขาลุกขึ้นเดินเข้าไป หยิบมันขึ้นมาอุ้ม ร่างอ้วนกลมของเสือส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสมุนไพร เขาก้มหน้าสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกสมองปลอดโปร่งขึ้นมาก เขานั่งกลับลงบนเก้าอี้ทำงาน ลูบไล้ร่างอ้วนกลมของเสือสีชมพูทีละที แต่กลับไม่รู้สึกดีใจแม้แต่น้อย ทั้งตัวเหมือนซากว่างเปล่า จี้หวยลี่ที่เปี่ยมชีวิตชีวาคนนั้นตายไปแล้ว...
ประตูถูกผลักออกอย่างแรงจากด้านนอก จี้กั๋วเสียงหาวแล้วเดินเข้ามา นั่งลงบนเก้าอี้ผู้บริหารฝั่งตรงข้ามตรงๆ