ในที่สุดวิลล่าหลังแรกของเฉินหยางก็สร้างเสร็จ งานตกแต่งทั้งภายในและภายนอก ระบบประปาและไฟฟ้า รวมถึงห้องน้ำและห้องอาบน้ำ ล้วนตกแต่งตามความต้องการของจ้าวถิงถิงเรียบร้อย
สองวันนี้ลุงใหญ่เฝ้าอยู่ที่บ้านหลังใหม่ตลอดทั้งวัน เอาแต่ยิ้มแย้มแจ่มใส ราวกับเด็กแก่ ๆ คนหนึ่ง
บ้านสร้างเสร็จแล้ว แถมยังมีสะใภ้สองคนกำลังตั้งครรภ์ เขาจึงรอใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสุขสบาย มีลูกหลานเต็มบ้านได้เลย
ตั้งแต่ภายนอกจนถึงด้านใน วิลล่าหรูหราและสะดวกสบาย สิ่งเดียวที่ยังขาดคือเครื่องใช้ไฟฟ้ากับเฟอร์นิเจอร์
ในวันที่สร้างเสร็จ เฉินหยาง ลุงใหญ่ และสาว ๆ อีกหลายคนก็ตกลงกันเรียบร้อยแล้วว่า จะทำพิธีย้ายเข้าบ้านในวันที่สาม เชิญคนทั้งหมู่บ้านมากินเลี้ยงทั้งมื้อกลางวันและมื้อเย็น โดยไม่รับซองเงินร่วมแสดงความยินดี
คืนนั้นลุงใหญ่ไปบอกผู้ใหญ่บ้านเรื่องเชิญคนทั้งหมู่บ้านมาร่วมงานเลี้ยง และช่วยกันนับจำนวนคนในหมู่บ้าน
แม้หมู่บ้านตระกูลเฉินจะมีประชากรเกิน 1,000 คน แต่คนหนุ่มสาวส่วนใหญ่ต่างออกไปทำงาน เหลือคนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเป็นประจำเพียงประมาณ 600 คน
โต๊ะละ 10 คน เฉินหยางจึงจัดงานเลี้ยงไว้ 66 โต๊ะ เพื่อเอาฤกษ์เอาชัยให้ทุกอย่างราบรื่น
วันรุ่งขึ้นเฉินหยางไปซื้อดอกไม้ไฟหลายร้อยชุดที่ตลาดอำเภอ ทั้งยังซื้อบุหรี่กับสุราจำนวนมาก รวมถึงเมล็ดแตงโมและลูกอมอีกด้วย…
วันที่สาม ฟ้ายังไม่ทันสาง คนทำครัวเคลื่อนที่ซึ่งรับจัดงานเลี้ยงจากตลาดอำเภอก็เดินทางมาถึงหมู่บ้านตระกูลเฉินกว่ายี่สิบคน โต๊ะ เก้าอี้ ชาม และตะเกียบ ล้วนขนมาด้วย
เฉินหยางเหมางานให้พวกพ่อครัวในราคาโต๊ะละ 1,000 หยวน สำหรับอาหาร 2 มื้อ ส่วนวัตถุดิบให้พวกเขาไปซื้อกันเอง
ลานกว้างของวิลล่าเฉินหยางยังสร้างไม่เสร็จ วัสดุก่อสร้างกองอยู่ทั่ว เขาจึงจัดงานเลี้ยงตรงที่ว่างบริเวณปากทางเข้าหมู่บ้านกับโถงพิธีของศาลบรรพชนตระกูลเฉิน เพราะมีเพียงที่นี่เท่านั้นที่วางโต๊ะได้มากกว่า 60 ตัว
เก้าโมงเช้า รถกระบะคันหนึ่งขับเข้าหมู่บ้านแล้วจอดหน้าประตูบริเวณลานกว้างของวิลล่าเฉินหยาง
ชายสองคนลงจากรถ เริ่มขนดอกไม้ไฟลงมา เฉินหยางซื้อไว้ก่อนแล้ว และสั่งให้ร้านนำมาส่งวันนี้ตอนเวลานี้