ถึงเวลาออกกำลังกายช่วงพักเรียน ถังเยว่เดินมาหากู้สิงจือทั้งที่ดวงตาแดงก่ำ
กู้สิงจือเห็นสีหน้าเหมือนถูกกลั่นแกล้งของถังเยว่ ก็รีบถามขึ้นทันที
“เยว่เยว่ เป็นอะไรไป? มีใครแกล้งคุณหรือเปล่า?”
ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขาพอจะยึดเหนี่ยวได้ก็มีแค่ถังเยว่ ถ้าไม่มีเธอ แล้วต่อไปเขาจะเอาเงินที่ไหนมากินข้าว?
เขาให้เพื่อนซี้ส่งข่าวไปหาถังเยว่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็เพื่อให้เธอเป็นฝ่ายไปหาเจียงหลินเอง
ถึงอย่างไร ถังเยว่ถ้าไม่มีเจียงหลิน ก็ไม่มีความสามารถพอจะช่วยเขาได้
ถ้าปล่อยให้เจียงหลิน ไอ้คนโง่ที่ยอมให้คนอื่นเอาเปรียบ นั่งดูอยู่เฉย ๆ ไม่ยื่นมือเข้ามาช่วย แล้วชีวิตเขาจะไม่ลำบากหรือไง
“สิงจือ คุณอย่าถามเลย
ไม่มีใครแกล้งฉันหรอก”
ถังเยว่รู้สึกละอายใจที่ช่วยกู้สิงจือไม่ได้ มองดูแล้วช่วงสองเดือนมานี้เขาผอมลงไปมาก
“อย่าปิดบังผมเลย ใช่เจียงหลินคนนั้นแกล้งคุณหรือเปล่า? ยังเรียกว่าลูกผู้ชายได้อีกเหรอ? ผมได้ยินมาว่าเมื่อเช้าคุณไปหาเขา คุณไปหาเขาทำไม?”
กู้สิงจือย่อมมีแผนของตัวเองอยู่แล้ว เขาดูออกว่าถังเยว่เป็นคนห่วงหน้าตาเกินไป!
เห็นชัด ๆ ว่าเธอไปหาเจียงหลินแล้วคุยกันไม่ลงตัว
ถังเยว่คนนี้หน้าตาสวยก็จริง แต่เรื่องนิสัยมีข้อเสียอยู่ไม่น้อย
เวลาอยู่ต่อหน้าผู้ชายคนอื่น เธอมักทำท่าหยิ่งยโสเหมือนอยู่สูงกว่าใคร
ถ้าอีกฝ่ายชอบเธออยู่ก็ยังพอทนได้ แต่ผู้ชายทั่วไปคงทนกับอารมณ์ของถังเยว่ไม่ไหว
ช่วงหลายเดือนมานี้ ท่าทีที่เจียงหลินมีต่อถังเยว่ในโรงเรียนก็แสดงให้เห็นชัดว่าเขาโกรธจริง ๆ