เจียงซิวลี่ถอนหายใจยาว
“แม่สามีฉันเป็นคนพูดตรงไม่คิดหน้าคิดหลัง แต่ก็โทษฉันเหมือนกันที่ยังไงก็ไม่มีลูกชายสักคน”
เจียงหลินได้ยินอย่างนั้นก็รู้ว่าพี่สาวคนที่สองยังเหมือนกับในความทรงจำของเขาไม่มีผิด พี่สาวคนนี้นิสัยอ่อนโยนเกินไป
อีกทั้งคนในยุคนี้ยังถูกปลูกฝังความคิดฝังรากลึกว่า ถ้าไม่มีลูกชายก็เท่ากับตัดขาดวงศ์ตระกูล เหมือนอย่างพี่สาวคนโตของเขา
เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงที่ไม่มีลูกชายมักคิดไปเองว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด ต่อให้แม่สามีไร้เหตุผลแค่ไหน เวลาทำอะไรก็มักยอมถอยให้อีกฝ่ายเอง
“พี่ครับ จะได้ลูกชายหรือลูกสาวมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับพี่หรอก คนที่เป็นตัวกำหนดคือผู้ชายต่างหาก”
พี่สาวทั้งสามคนของเขา แม้พ่อแม่จะไม่ได้ทำไม่ดีกับพวกเธอเท่าไร แต่ยุคนั้นก็ไม่ได้มีโอกาสได้รับการศึกษาอย่างจริงจังอยู่ดี
โดยทั่วไปแล้ว เด็กผู้หญิงในหมู่บ้านได้เรียนจบชั้นประถมก็นับว่าดีมากแล้ว ยิ่งก่อนหน้านี้บ้านเมืองวุ่นวายอยู่หลายปี คนส่วนใหญ่จึงไม่ได้เข้าโรงเรียนเลย
ในบรรดาพี่สาวทั้งสามคนของเขา มีแค่พี่สาวคนโตที่เรียนสูงหน่อย
ส่วนพี่สาวคนที่สองกับคนที่สามเรียนประถมได้ไม่กี่ปีก็ต้องหยุดเรียน
จะไปโทษพวกเธอก็ไม่ได้ การศึกษาน้อย โลกทัศน์และความรู้ก็ถูกจำกัดตามไปด้วย
“เฮ้อ อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลย
คราวนี้มาหาพี่เขยมีธุระอะไรล่ะ?”
เจียงซิวลี่ไม่อยากพูดถึงเรื่องกลุ้มใจของตัวเอง
“พี่ครับ ผมกำลังจะเปิดฟาร์มหมู เลยคิดจะสร้างคอกหมู ก็เลยมาหาพี่เขย อยากให้เขาหาคนไปช่วยผมหน่อย”