แม่จางเห็นเจียงหลินหาบถังน้ำเดินออกไปแล้ว จึงหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง
เป็นอย่างที่ลือกันจริง ๆ น้องชายบ้านเดิมคนนี้เป็นท่อนไม้ทื่อ ๆ ตีสามทีก็ไม่ยอมผายลม เห็นพี่สาวตัวเองถูกรังแกแท้ ๆ ยังเงียบกริบ
เมื่อครู่ยังกลัวว่าน้องชายบ้านเดิมคนนี้จะหันมาแตกหักกับตัวเองอยู่เลย แต่ตอนนี้มองดูแล้วก็เป็นคนที่จัดการได้ง่ายเหมือนกัน
เจียงหลินหาบถังน้ำไปเติมน้ำจนเต็มโอ่ง แล้วก็เจอกับพี่เขยที่เพิ่งกลับเข้าหมู่บ้านมาพอดี จางโหย่วไฉ่
จางโหย่วไฉ่ตัวไม่สูงนัก สูงแค่ประมาณหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร
แต่เป็นคนซื่อสัตย์และขยันขันแข็ง อย่างน้อยหน้าตาก็ดูเป็นคนซื่อสัตย์ขยันขันแข็ง ชาติก่อนก็ไม่เคยได้ยินข่าวว่าเขามีนิสัยเสียอะไร
เห็นได้ชัดว่าจางโหย่วไฉ่จำเจียงหลินไม่ได้ เพราะเขาเคยเจอน้องเขยคนนี้แค่ครั้งเดียว
ก็คือตอนแต่งงาน หลังจากนั้นก็ไม่เคยเจอกันอีก จนเขาลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าน้องเขยหน้าตาเป็นอย่างไร
วันนี้จางโหย่วไฉ่เพิ่งทำงานเสร็จอย่างยากลำบาก ในกระเป๋ามีเงินแปดหยวนที่ได้จากการเคลียร์ค่าแรงครึ่งเดือนกว่า ๆ ใจเขาเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น
นี่เป็นเงินก้อนใหญ่ที่สุดที่เขาหามาได้จากการทำงานช่วงนี้
คิดว่ากลับถึงบ้านแล้วเอาเงินก้อนนี้ให้แม่ แม่คงดีใจมาก อย่างน้อยช่วงสองสามวันนี้แม่ก็น่าจะทำดีกับซิวลี่และน้องหนูบ้าง
“พี่เขย!”
จางโหย่วไฉ่ได้ยินเสียงเรียกพี่เขยก็ชะงักงัน พอหันไปถึงได้รู้ว่าชายหนุ่มร่างสูงคนนั้นกำลังเรียกเขา