ช่วงนี้ถังเยว่กำลังเดินกลับบ้านไปกับกู้สิงจือ
“เยว่เยว่ ช่วงนี้ทำไมไม่มาหาฉันเลยล่ะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”
ที่กู้สิงจือกลับมาหมู่บ้าน ก็เพราะตั๋วธัญพืชกับตั๋วอาหารที่มีอยู่หมดเกลี้ยงแล้ว
ที่โรงเรียน เขาอาศัยข้ออ้างเดินผ่านห้องเรียนของถังเยว่หลายครั้ง ตั้งใจจะคุยกับเธอให้มากขึ้นอีกสักสองสามคำ แต่ไม่คิดเลยว่าช่วงนี้ถังเยว่จะหลบหน้าเขา
ตอนแรกกู้สิงจือยังนึกไม่ถึงว่าถังเยว่กำลังหลบหน้าเขา แต่พอตั๋วอาหารในมือร่อยหรอลงเรื่อย ๆ เขาก็เริ่มร้อนใจ
สถานการณ์ที่บ้านของเขา เขารู้ดีกว่าใคร
ตระกูลกู้จนเสียจนแทบไม่มีข้าวจะกรอกหม้อ เป็นครอบครัวยากจนที่ขึ้นชื่อในหมู่บ้าน
ยิ่งไปกว่านั้น ปู่กับอาของเขาก็อยู่ต่างถิ่นกันหมด สายหลักในหมู่บ้านจึงมีเพียงครอบครัวเขา อยู่โดดเดี่ยวไร้พวกพ้อง ใคร ๆ ก็รังแกได้
หลายปีมานี้ก็เพราะถังเยว่คอยช่วยเหลือเขา เขาถึงพอจะประคองตัวเรียนอยู่ที่โรงเรียนได้โดยไม่ต้องทนหิว
กลับถึงบ้านเขาก็เปิดปากขออาหารจากพ่อแม่ไม่ลง
พ่อป่วยมานาน แต่ยังเสียดายเงินไม่ยอมไปหาหมอ ก็เพราะที่บ้านไม่มีเงินนั่นแหละ
เขาเป็นลูกกตัญญูคนหนึ่ง และเพราะอย่างนี้เองถึงได้หมายตาถังเยว่ เพราะเขารู้ว่าถังเยว่มีใจให้เขา อีกทั้งยังมีกำลังพอจะช่วยเหลือเขาได้
ถังเยว่ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็เผยความจนใจออกมา
“ไม่มีหรอก ไม่มีเรื่องอะไร”
กู้สิงจือเป็นคนมีการศึกษา มีบุคลิกดี
คนสูงส่งและเย่อหยิ่งอย่างเขา เธอจะเอาเรื่องน่ารำคาญของตัวเองไปรบกวนได้อย่างไร