ฮ่องเต้หยงทรงชี้ขาดเด็ดขาด เรื่องนี้ก็เป็นอันยุติลงได้
เมิ่งกูเซวี่ยค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ไม่กล้ามองไปทางองค์ชายรองอีก
นางหวาดกลัวยิ่งนัก กลัวความลึกล้ำเกินหยั่งขององค์ชายรอง
หากยังอยู่ในแคว้นหยงต่อไป ยังมีอุทกภัยอวี่โจว โรคระบาดหมิ่นโจว ไท่จื่อสิ้นพระชนม์กะทันหัน เฉียวจงกั๋วถูกประหาร เฉียวเทียนจิงถูกลงทัณฑ์ม้าฉีกกาย และเหตุการณ์อื่นๆ ตามมาอีก
ในความฝัน นอกจากตระกูลเฉียวถูกกวาดล้างแล้ว เรื่องอื่นล้วนไม่ใช่ฝีมือคุณชายเสิ่น เขาเพียงได้เป็นผู้รับประโยชน์ก็เท่านั้น
แต่หลังเห็นกับตาว่าหานหย่าเสียนเกือบถูกวางยาพิษเมื่อครู่ นางก็ไม่อาจเชื่ออีกแล้วว่าเรื่องเหล่านี้ไม่มีเงื้อมมือขององค์ชายรอง!
บัดนี้ผ่านการถูกกระแทกกระทั้นมา นางตื่นรู้อย่างแท้จริงแล้ว
นางช่างโง่เขลายิ่งเมื่อเทียบกับพวกเขา!
ยามนี้นางเพียงอยากหนีไปให้ไกลจากองค์ชายรองที่สุด!
หากเป็นไปได้ นางก็ไม่อยากเลือกผู้ใดทั้งสิ้น
ทว่าพฤติกรรมโง่เขลาของนางในอดีตค่อยๆ ผลักดันให้เกิดสถานการณ์ในวันนี้ นางตื่นสายเกินไป บัดนี้ถูกสถานการณ์บีบคั้น จำต้องเลือกแล้ว
เมื่อเทียบกันแล้ว ทางฝั่งไป๋หลี่เฉิงโย่วมีเรื่องราวน้อยกว่า อย่างน้อยในความฝัน เขาก็มีภาพลักษณ์รักลึกเสมอมา
นางได้แต่ไปอาศัยอยู่ข้างเขาก่อน หากไป๋หลี่เฉิงโย่วก็น่าหวาดกลัวถึงเพียงนั้น นางก็คงต้องหาโอกาสลงมือเอง
สุดหล้าฟ้าเขียว ที่ใดกันจะไม่มีที่ให้นางเมิ่งกูเซวี่ยอยู่...
"คุณหนูสกุลเมิ่ง"
องค์ชายรองเอ่ยเรียกขึ้นกะทันหัน เมิ่งกูเซวี่ยที่กำลังหมกมุ่นครุ่นคิดสะดุ้งโหยง ใบหน้าซีดขาวลงหลายส่วน
องค์ชายรองมองปฏิกิริยาของเมิ่งกูเซวี่ย แววตาค่อยๆ ลุ่มลึก