เจียวเจียวและอีกสองคนซ่อนตัวอยู่ระหว่างหน้าผาแคบ ๆ ไม่ไกลออกไปมีทหารเหนือเดินผ่านเป็นระยะ พวกเขาล้วนฝึกฝนมาอย่างดี ไม่ปริปากพูด
เดิมทีเจียวเจียวหวังจะอาศัยปากของทหารเหนือล่วงรู้ว่าผู้นำทัพคือผู้ใด มาบัดนี้กลับต้องผิดหวัง
[เสิ่นหยวนไป๋น่าจะมาสินะ ไม่รู้ว่าเขาจะเห็นลูกศรที่ข้าทิ้งไว้หรือไม่ ข้าเฝ้าคอยของขวัญใหญ่จากเขาอยู่!]
เจียวเจียวพึมพำในใจประโยคหนึ่ง ทันใดนั้นเบื้องหน้าก็มีทหารเหนือเดินผ่านไปอีกนาย
เสี่ยวซื่อกำมือแน่น ในความมืดจ้องเขม็งไปยังผู้นั้น ทั่วร่างมีความตื่นเต้นที่ยากจะเก็บซ่อน
เพียงแต่ว่าเขายังรู้จักประมาณตน เพื่อให้สอดคล้องกับแผนการของเฉียวเทียนจิง จึงนิ่งสงบไม่ไหวติง
ในขณะนี้ มีผู้หนึ่งเดินสวนทางมาอย่างรีบร้อน เบื้องหลังดังเสียงกดต่ำตามมา:
"เหล่าซาน เจ้ารีบร้อนอันใด ระวังกับดัก!"
ผู้ที่ถูกเรียกว่า "เหล่าซาน" เริ่มลงมือปลดกางเกง ปากก็ร้องเสียงเร็วว่า: "ข้าปวดเยี่ยวหนัก กลั้นแทบตาย!"
เขารีบร้อนแก้กางเกง เงยหน้าขึ้นเตรียมปลดปล่อย จู่ ๆ ในความมืดก็ประสานเข้ากับดวงตาดำขลับคู่หนึ่ง
เขาตกใจอ้าปากค้าง ยังไม่ทันส่งเสียง ก็ถูกเชือดคอในชั่วพริบตา
เฉียวเทียนจิงที่อยู่เบื้องหลังเห็นดังนั้น ก็รีบเอามือปิดตาของเจียวเจียว
อีกผู้หนึ่งรออยู่ครู่หนึ่ง เห็นทางนี้ไร้ความเคลื่อนไหว ก็อดถามไม่ได้: "เหล่าซาน เจ้าเสร็จหรือยัง!"
ในความมืดไม่ได้ยินเสียงตอบ
ผู้นั้นระวังตัวอย่างยิ่ง เห็นดังนั้นสีหน้าพลันเปลี่ยน รีบตะโกนเสียงดัง: "ผู้ใด!"
เสียงตะโกนตกใจเรียกคนใกล้เคียงได้อย่างรวดเร็ว ในพริบตา ร่างสิบกว่าร่างก็เคลื่อนเข้ามาทางนี้