ปลายเดือนแปด ปีติ้งอันที่หก หลังจากไปร่วมงานเลี้ยงฉลองพระชันษาครบรอบเดือนของเฉียวหมิงหล่างและจั่วสือเหว่ยแล้ว เซียวเชียนเยว่ก็พาเสี่ยวหน่วนเฉียวเดินทาง โดยมีท่านติ้งกั๋วกงและฮูหยินเป็นเพื่อนร่วมทาง มุ่งหน้าสู่ชายแดนเหนือด้านนอกเพื่อไปสมทบกับเฉียวตี้ฮว่า
เจียวเจียวพำนักอยู่ในเมืองหลวง ประการแรกเพื่ออยู่เป็นเพื่อนหมิงเพ่ยและจือซุ่ยให้มากขึ้น ประการที่สองหานหย่าเสียนกับจั่วอันหนิงต่างก็กำลังพักฟื้นร่างกาย เจียวเจียวจึงต้องแวะเวียนไปสำนักศึกษาสตรีอยู่เนือง ๆ
สำนักศึกษาสตรีแห่งนี้เพิ่งก่อตั้งได้ไม่นาน นอกจากจะไม่เก็บค่าเล่าเรียนแล้ว ยังเชื้อเชิญอาจารย์หญิงล้วน
รับทั้งเด็กสาวจากครอบครัวสามัญชน และสตรีที่ต้องดิ้นรนหาเลี้ยงชีพแต่ก็ใคร่รู้หนังสือ
ที่ควรกล่าวถึงก็คือ เฉิงซิ่วหรันเป็นหนึ่งในอาจารย์หญิงของสำนักศึกษาสตรี นางได้ยินชื่อเสียงของสำนักศึกษาสตรีแล้วมาสมัครด้วยตนเอง แม้แต่ค่าตอบแทนก็มิได้รับ
ยามนี้การรวมกิจการของโรงสงเคราะห์และสำนักฉือจี้ยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง เฉิงซิ่วหรันมีเวลาว่างก็จะมาสอนหนังสือที่สำนัก นับว่าทุ่มเทและรับผิดชอบยิ่ง
แน่นอน จั่วเหอจิ้งก็ว่าจ้างอาจารย์มาให้เจียวเจียวที่จวนโดยเฉพาะ
ตามคำของเจียวเจียว อ่านหนังสือหมื่นเล่ม ท่องเที่ยวหมื่นลี้
นางเดินหน้าทั้งสองทาง ณ บัดนี้ หนังสือก็ต้องตั้งใจอ่าน อักษรก็ต้องหมั่นฝึกฝน ทิวเขาลำเนาไพรอันงดงามนี้ก็ต้องไปสัมผัสให้มาก
ส่งท้ายปีเก่าปีติ้งอันที่หก ครอบครัวของเฉียวตี้ฮว่าและเสิ่นหยวนหลิงต่างมิได้กลับเมืองหลวง
ปีติ้งอันที่เจ็ด สำนักศึกษาสตรีเข้าสู่แนวทางที่ถูกต้อง อีกทั้งหานหย่าเสียนและจั่วอันหนิงก็สามารถแบ่งเบาภาระมาช่วยดูแลได้แล้ว เจียวเจียวจึงออกเดินทางท่องเที่ยวอีกครั้ง
เดิมทีนางคิดจะไปชายแดนเหนือด้านนอก แต่เฉียวตี้ฮว่าตอบจดหมายกลับมาว่า ชายแดนเหนือด้านนอกยังอยู่ในระหว่างจัดการ ยังมีอันตราย ให้เจียวเจียวค่อยมาภายหลัง
เจียวเจียวตั้งใจเขียนจดหมายตอบอย่างละเอียด แสดงความคะนึงหา จากนั้นก็เลือกเดินทางลงใต้ต่อไป