"พี่อันหนิง! ท่านพี่เขยถาน!"
เจียวเจียวเปี่ยมสุขยิ่งนัก ร้องเรียกขึ้นเสียงดังทันที!
ฮูหยินเฉียวเห็นดังนั้นก็วางเจียวเจียวลง จากนั้นนางก็หันไปกำชับสาวใช้คนสนิทใกล้ตัวสองสามคำ
เดิมทีคิดว่าไว้วันพรุ่งค่อยเชิญทุกคนมาชุมนุมกันที่จวน แต่ดูตอนนี้เจียวเจียวช่างเป็นที่รักใคร่เกินไปนัก วันนี้ทุกคนคงประมาณว่าจะมาเยือนล่ะ
ก็ดีเช่นกัน งานเลี้ยงรับล้างฝุ่นต้องคึกคักสนุกสนานเป็นที่สุด อีกอย่างงานเลี้ยงวันคล้ายวันเกิดของเจียวเจียวปีนี้ทุกคนก็มาไม่ทันเหมือนกัน!
เจียวเจียววิ่งตึงตึงเข้าไปรับหน้า ถึงตรงหน้าจั่วอันหนิง ก็รีบชะลอฝีเท้าลงอย่างรวดเร็ว
นางยังไม่ทราบว่าพี่อันหนิงตั้งครรภ์อยู่ มองดูท้องนี้แล้ว คงตั้งครรภ์ตั้งแต่ก่อนนางจะออกเดินทางด้วยซ้ำ
เจียวเจียวสังหรณ์ใจว่าอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เบื้องหลังของนางคงต้องห้อยตามด้วยเด็กเล็กๆ หลายคนแล้ว!
"ขอแสดงความยินดีกับพี่อันหนิง ขอแสดงความยินดีกับท่านพี่เขยถาน!"
เจียวเจียวยิ้มร่าคารวะประสานมือ มีท่วงท่าอย่างดี
จั่วอันหนิงมีรอยแดงระเรื่อบนใบหน้า โน้มตัวลงเล็กน้อยมาลูบศีรษะเจียวเจียว "เจียวเจียว เจ้ากลับมาได้สักที ทำให้พวกเรากลุ่มนี้เฝ้าคอยจนตาแทบถึง"
ถานฮั่นฉือคลายคิ้ว มิหนำซ้ำยังคืนมารยาทให้เจียวเจียวหนึ่งที
เจียวเจียวเห็นท่าทีเคร่งขรึมของถานฮั่นฉือ พลันนึกขึ้นได้ว่าสามีภรรยาคู่นี้ฟังเสียงความคิดของนางได้
อืม......
"มาเถิด รีบเข้าไปข้างในกันก่อน!"
เจียวเจียวเร่งสลัดความทรงจำตอนนั้นทิ้งไป ยิ้มพลางดึงมือจั่วอันหนิง
ระหว่างนี้เอง——
"เจียวเจียว!"
มีเสียงหนึ่งดังมาจากหน้าประตูอีกครั้ง ชัดเจนและสดใสร่าเริง
เจียวเจียวชะโงกมอง พลันเกิดแรงฮึกเหิม
"อา! พี่เซียว!"