สื่อซิงเย่า อพาร์ตเมนต์เด็กฝึกหัด
เจียงเสวี่ยจ้องหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ในใจเต็มไปด้วยความคาดหวังและความตื่นเต้น
เมื่อคืนตอนเที่ยงคืนกว่า เพลงใหม่เอี่ยมที่เจียงเฟิงน้องชายของเธอมอบให้ «สิ่งที่ฉันคิดถึง» ก็ขึ้นวางจำหน่ายบนแพลตฟอร์มเพลงต่าง ๆ อย่างเป็นทางการ โดยไม่มีใครรู้ตัว
ไม่มีการประกาศล่วงหน้า ไม่มีการโปรโมตเรียกกระแส ไม่มีทรัพยากรโปรโมตสำคัญจากบริษัท
แค่ทำตามขั้นตอนพื้นฐานในการวางจำหน่าย แล้วก็วางนิ่ง ๆ อยู่ในคลังเพลงใหม่ของแพลตฟอร์มต่าง ๆ อย่างเงียบเชียบ
ในฐานะหน้าใหม่ที่ไม่มีชื่อเสียงและไม่มีฐานแฟนคลับ
เจียงเสวี่ยไม่มั่นใจเลยสักนิด
ซูม่านนี เด็กเส้นร่วมค่ายที่เดบิวต์พร้อมกัน ทุ่มเงินหลายแสนไปกับการตลาด โปรโมตทั่วทุกแพลตฟอร์มจนเป็นข่าวครึกโครม
ส่วนเธอน่ะหรือ อยู่ตัวคนเดียว เพลงใหม่ไร้คนสนใจ
ตลอดทั้งคืน เธอเปิดหน้าข้อมูลหลังบ้านมารีเฟรชทุก ๆ สองสามนาที
ยอดฟังขยับขึ้นช้า ๆ ตัวเลขที่เพิ่มขึ้นก็น้อยจนน่าสงสาร
ยอดฟังประปรายไม่กี่ครั้ง ส่วนใหญ่ยังเป็นยอดเข้าชมตามธรรมชาติที่ระบบแนะนำให้
ไม่มีคอมเมนต์ ไม่มีคนกดเก็บ ไม่มีคนแชร์
เงียบเหงาจนใจหาย
เจียงเสวี่ยอดส่งข้อความหาเจียงเฟิงไม่ได้ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังวล
«น้อง เพลงปล่อยไปทั้งคืนแล้ว ตัวเลขแย่มากเลย... จะไม่มีใครชอบจริง ๆ เหรอ»
แต่เจียงเฟิงตอบกลับมาเพียงประโยคเดียวเพื่อปลอบใจเธออย่างมั่นคง
«เพลงดีไม่กลัวมาช้า รอให้คนได้ฟังกันไปก่อนก็พอ»
เจียงเสวี่ยเลือกเชื่อน้องชาย แต่ก็ยังอดประหม่าไม่ได้
เธอทำได้เพียงข่มใจ รอผลลัพธ์อย่างเงียบ ๆ
เมื่อรุ่งเช้ามาถึง แพลตฟอร์มต่าง ๆ ก็เริ่มกระจายยอดเข้าชมตามรอบประจำวัน
ฝ่ายดูแลการตลาดเพลงของสื่อซิงเย่าจัดสรรยอดการมองเห็นพื้นฐานให้เพลงใหม่ทุกเพลงของบริษัทตามขั้นตอนปกติ
«สิ่งที่ฉันคิดถึง» ก็ปะปนอยู่ในนั้น ถูกสุ่มแนะนำเข้าไปในเพลย์ลิสต์ประจำวันของผู้ใช้มากมายนับไม่ถ้วน
ท่วงทำนองอ่อนโยนละเมียดละไม กับเนื้อเพลงที่พรั่งพรูความเสียดแทงใจ มีพลังดึงดูดหูคนฟังมาแต่กำเนิด