จางข่ายที่กำลังอู้งานอยู่ในสตูดิโอเห็นข้อความตำหนิจากซูม่านนี ก็กลอกตาอย่างจนใจทันที
เขาคาดการณ์ไว้ตั้งนานแล้วว่าซูม่านนีจะทำผลงานได้เท่านี้
ผู้หญิงคนนี้ร้องเพลงได้แค่ธรรมดา ตอนอัดเสียงก็ร้องเพี้ยนเป็นพัก ๆ เพลงทั้งเพลงต้องปรับเสียงนับครั้งไม่ถ้วนกว่าจะพอฟังได้
เพลง《สารภาพรักหวั่นไหว》เบียดขึ้นไปติด 20 อันดับแรกของชาร์ตเพลงใหม่ได้ ก็เพราะบริษัททุ่มเงินก้อนโตทำการตลาดล้วน ๆ
เธอยังคิดจริง ๆ อีกเหรอว่าตัวเองเก่งจนได้ผลงานแบบนี้?
จางข่ายข่มความหงุดหงิดไว้ ก่อนตอบกลับอย่างใจเย็น
【คุณซู ช่วงที่เพลงใหม่ปล่อยออกมามีคู่แข่งเยอะ อันดับบนชาร์ตขึ้น ๆ ลง ๆ เป็นเรื่องปกติ ปัจจัยที่ส่งผลมีหลายอย่าง】
ข้ออ้างนี้ปลอบซูม่านนีที่กำลังเดือดดาลไม่ได้เลย
เธอจ้องเพลง《ฉันคิดถึงสิ่งที่เคยมี》ซึ่งอยู่อันดับแปด ยิ่งมองก็ยิ่งขัดหูขัดตา
เธอรู้จักคนแต่งเพลงนี้ เป็นศิลปินหน้าใหม่ที่เข้าวงการมาพร้อมกับเธอ!
แถมยังเป็นเด็กฝึกหัดตัวใสที่ไม่มีทั้งทรัพยากรและภูมิหลัง!
มีสิทธิ์อะไรมาข่มเธอได้?
【คู่แข่งเยอะเหรอ? แล้วเจียงเสวี่ยล่ะเป็นยังไง? มีสิทธิ์อะไรได้อันดับแปด? เพลงนี้นายแต่งเหรอ?】
พอจางข่ายเห็นชื่อเจียงเสวี่ย เขาก็อดหัวเราะเย็นชาไม่ได้ ก่อนพูดแทงใจดำออกมาตรง ๆ
【เพลงสารภาพรักหวั่นไหว เดิมทีฉันแต่งให้เจียงเสวี่ย แต่เธอใช้เส้นสายแย่งทรัพยากรชิ้นนี้ไปจากเขา】
เดิมทีซูม่านนีกะจะซักไซ้จางข่ายต่อ แต่พอเห็นข้อความนี้ ปลายนิ้วของเธอก็แข็งค้างอยู่บนหน้าจอทันที
จริงด้วย เธอแย่งทรัพยากรของเจียงเสวี่ยมา!
แต่เจียงเสวี่ยที่ถูกแย่งทรัพยากรไป กลับหันไปทำผลงานที่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่า แล้วพลิกสถานการณ์บดขยี้เธอได้อย่างราบคาบ!
ความอิจฉาริษยาและความไม่ยินยอมพร้อมใจถาโถมเข้าครอบงำจิตใจของเธอทันที
เธอไม่ยอม!
เด็กใหม่ธรรมดาที่ไม่มีภูมิหลัง ไม่มีใครคอยผลักดัน มีสิทธิ์อะไรมาดังกว่าเธอ?
ซูม่านนีเปิดหน้าโปรไฟล์นักร้องของเจียงเสวี่ยขึ้นมาทันที
คำแนะนำตัว: ศิลปินหน้าใหม่สังกัดสื่อซิงเย่า
ผู้แต่งทำนอง: ฮาจิมิ?
เธอไม่เคยได้ยินชื่อนี้ในบริษัทมาก่อนเลย
นักแต่งเพลงอิสระที่ไม่คุ้นหน้าเหรอ?