ขณะนี้ ณ อาคารตำรวจ หลินเซียวนั่งอยู่หน้าโต๊ะสอบสวน
ตัวอักษรสีแดงแปดตัวบนผนังสะดุดตาเป็นพิเศษ!
รับสารภาพลดหย่อนโทษ ต่อต้านรับโทษหนัก
“หลินเซียว ทำไมคุณถึงฆ่าจางตงเหลียง หัวหน้ากองบัญชาการใหญ่?”
คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเป็นผู้บริหารระดับผู้อำนวยการของกรมตำรวจหนึ่งคน และเจ้าหน้าที่ระดับรองอีกสามคน
เบื้องหลังพวกเขามีเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบฝีมือไม่ธรรมดาและมากประสบการณ์การต่อสู้ยืนอยู่สิบกว่าคน
หลี่ชิงชิง ตำรวจสาวผู้เข้าร่วมปฏิบัติการจับกุมครั้งนั้น ก็อยู่ในกลุ่มด้วย
เวลานี้ความรู้สึกในใจเธอซับซ้อนอย่างยิ่ง
หากเป็นคนธรรมดา ต้องเผชิญกับบรรยากาศกดดันเช่นนี้ คงนั่งไม่ติดที่ไปนานแล้ว หรือไม่ก็สติแตกไปแล้ว
แต่หลินเซียวกลับมีสีหน้าสงบนิ่ง ราวกับแค่มานั่งดื่มชาสักถ้วย
ความสงบเช่นนี้ผิดปกติเกินไป
ไม่เหมือนสภาพของผู้ต้องสงสัยที่เพิ่งออกจากคุกเลยแม้แต่น้อย
“หรือว่าตอนอยู่ในคุกเขาจะมีปัญหาจริง ๆ...จนเสียสติไปแล้ว?”
เมื่อนึกถึงหลินเซียวในอดีต ผู้เคยโด่งดังและโลดแล่นในแวดวงธุรกิจ แต่ตอนนี้กลับตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ หลี่ชิงชิงก็รู้สึกปวดใจขึ้นมา
“หลินเซียว คุณฟังอยู่หรือเปล่า? กรุณาตอบคำถามของพวกเราเดี๋ยวนี้!”
ชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าเหลี่ยมและท่าทีดุดันคนหนึ่งตบโต๊ะอย่างแรง พลางตวาดด้วยความโกรธ
หลินเซียวไม่เปลี่ยนสีหน้า กลับมองอีกฝ่ายอย่างมีนัย “เหอจินถู จางตงเหลียงเป็นคนสนิทที่คุณปั้นมากับมือ”
“ทำไมฉันถึงต้องฆ่าเขา คุณไม่รู้ดีกว่าใครหรือ?”
สิ้นคำ ทุกคนในห้องต่างตกตะลึง
ที่แท้หลินเซียวกับเหอจินถูมีความสัมพันธ์กันอย่างนั้นหรือ?
สวี่หมิง หัวหน้าคณะสอบสวน เหลือบมองเหอจินถู ก่อนหันไปถามหลินเซียวว่า “คุณกับจางตงเหลียง รวมถึงรองผู้อำนวยการเหอ มีความสัมพันธ์อะไรกันแน่?”