ในตรรกะทางธุรกิจของกู้จิ่นฉือ ทุกอย่างล้วนเป็นเรื่องผลประโยชน์ เขาไม่เชื่อเลยว่าลู่วั่งจะชื่นชมภาพวาดของ K อย่างจริงใจ ยิ่งไม่เชื่อว่าลู่วั่งจะมีความรู้สึกจริงใจต่อเซี่ยยวี่ถัง
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น รอยเยาะเย้ยบนใบหน้าของลู่วั่งก็ปิดไม่มิดอีกต่อไป เขามองกู้จิ่นฉือราวกับกำลังมองคนโง่ที่หมดหนทางเยียวยา
เขาหัวเราะเบา ๆ “ในสมองของคุณนอกจากแผนการสกปรกพวกนี้ ยังมีที่ว่างให้เรื่องอื่นอีกหรือ”
“คุณลู่ เราต่างก็เป็นผู้ชาย ไม่ต้องมาเสแสร้งเป็นคนสูงส่งต่อหน้าฉันหรอก” กู้จิ่นฉือพูดอย่างเหยียดหยาม “เซี่ยยวี่ถังก็แค่ขยะที่ฉันเล่นจนเบื่อ ผู้หญิงอย่างเธอ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคุณจะสนใจจริง ๆ”
“เสนอราคามา แล้วส่งตัวเธอให้ฉัน ฉันจะถือว่าเรื่องระหว่างคุณกับเธอไม่เคยเกิดขึ้น”
เมื่อเซี่ยยวี่ถังได้ยินคำพูดของเขา หัวใจก็หนักอึ้งขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ ความหนาวเย็นที่ฝังลึกถึงกระดูกแผ่จากปลายเท้าปกคลุมไปทั่วร่างในชั่วพริบตา
ชีวิตสมรสแปดปี เธอทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างให้เขา ตอนนี้ถึงกับต้องเอาชีวิตเข้าแลก
สุดท้ายแล้ว ในปากของเขา เธอก็เป็นเพียงเรื่องตลกอย่างสมบูรณ์
เธอไม่ได้โกรธ ไม่ได้รู้สึกน้อยใจ มีเพียงความเหนื่อยล้าและความเย็นชาในหัวใจที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
ผู้ชายคนนี้ไม่มีหัวใจเลยจริง ๆ
ลู่วั่งเอ่ยว่า “กู้จิ่นฉือ คุณคิดว่าคนทั้งโลกเป็นเหมือนคุณหรือ ใช้ความรู้สึกเป็นเครื่องต่อรอง ใช้คนเป็นสิ่งของ”
“แล้วมันไม่ใช่หรือไง” กู้จิ่นฉือพูดต่อ “เซี่ยยวี่ถังตามฉันมาแปดปี ก็หวังแค่ตำแหน่งคุณนายกู้กับเงินของตระกูลกู้ไม่ใช่หรือ พอเห็นว่าฉันจะหย่ากับเธอ ก็หันไปขึ้นเตียงคุณทันที ผู้หญิงแบบนี้ ไม่รู้จริง ๆ ว่าคุณชายใหญ่ตระกูลลู่อย่างคุณกลืนลงไปได้ยังไง”