ทว่าอุจิวะ ฟุงาคุไม่ได้ถือสาเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย กลับรู้สึกโล่งอกอย่างมากในใจ อดทนมาหลายปี ในที่สุดก็ได้แก้แค้นดันโซเล็ก ๆ น้อย ๆ สักที
ส่วนที่ดันโซถูกเนตรวงแหวนควบคุมก็เป็นเรื่องปกติวิสัย อย่างไรก็ตาม เนตรวงแหวนในดวงตาของเขาก็เป็นเนตรวงแหวนกระจกตาหมื่นบุปผาเหมือนกับของอุจิวะ มาดาระ!
จัดการกับดันโซแก่ ๆ มันก็แค่เรื่องหมู ๆ ง่ายดายนั่นแหละ เพียงแต่พ่อเฒ่านี่ใจคอคับแคบนัก ต้องระวังการแก้แค้นจากเขาหลังจากนี้ให้ดี
ในใจยินดีแต่สีหน้ากลับไม่แสดงออกมาให้เห็น อุจิวะ ฟุงาคุหันไปทางฮิรุเซ็น เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงใจ:
"ท่านรุ่นที่สามครับ เมื่อครู่ที่ผมลงมือกับผู้ช่วยดันโซ เป็นเพราะผมคิดไม่รอบคอบเอง แม้จะเป็นเพียงเนตรวงแหวนที่ไม่มีพิษภัย แต่สุดท้ายมันก็ไม่เป็นไปตามกฎ หากต้องมีการสอบสวนความผิด ผมยินดีรับผิดไว้แต่ผู้เดียว"
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นมองดูอุจิวะ ฟุงาคุพลางรู้สึกราวกับมีบางอย่างที่ตนมองเขาไม่ออก
อุจิวะ ฟุงาคุเมื่อก่อนหาได้ใจร้อนถึงเพียงนี้ไม่ หรือว่านี่จะเป็นผลสืบเนื่องจากการปลุกเนตรวงแหวนกระจกตาหมื่นบุปผา?
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่รู้ว่าอุจิวะ ฟุงาคุได้ปลุกเนตรวงแหวนกระจกตาหมื่นบุปผามานานแล้ว หากแต่ในฐานะโฮคาเงะและลูกศิษย์ของเซ็นจู โทบิรามะ เขารู้ดีแก่ใจว่าการเปิดเนตรวงแหวนของตระกูลอุจิวะต้องอาศัยการกระตุ้นทางอารมณ์อย่างรุนแรง จึงคิดว่าเป็นเพราะม่านแสงเผยข้อมูลการสังหารหมู่ตระกูลอุจิวะในอนาคตที่มากระตุ้นให้ฟุงาคุเปิดเนตรวงแหวน
อย่างไรก็ตาม ดันโซเป็นผู้ช่วยโฮคาเงะ เป็นระดับสูงของหมู่บ้าน การใช้เนตรวงแหวนเล่นงานเขาก็ไม่ต่างอะไรกับการตบหน้าตนเอง
ดังนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจึงแสร้งทำเป็นโกรธ พลางขึ้นเสียงสูง:
"อย่างไรก็ตาม การลงมือกับคนในหมู่บ้านด้วยกันนั้น ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สมควร หากใครไม่พอใจแล้วก็ลงมือกันแบบนี้ทุกคน มันจะได้เรื่องหรือ?"