บนม่านแสง ภาพถ่ายหมู่พื้นดำลายเมฆแดงค่อย ๆ จางหายไป ถูกแทนที่ด้วยภาพสีซีดจางช่วงหนึ่ง
แคว้นฝน ฝนที่ตกพรำไม่รู้จบ
เด็กสามคนยืนอยู่บนซากปรักหักพัง เสื้อผ้าขาดวิ่น ดวงตาลุกโชนด้วยเปลวไฟแห่งการไม่ยอมแพ้
เด็กหนุ่มผมสีส้มยืนอยู่หน้าสุด เด็กสาวผมม่วงอยู่เคียงข้างเขา เด็กหนุ่มผมแดงอยู่ถัดไปอีกนิด ร่างบางแต่แววตาแข็งกร้าว
[องค์กรแสงอรุณในยุคแรกเริ่มเป็นเพียงองค์กรนินจาขนาดเล็กในแคว้นฝน ผู้ก่อตั้งคือ ยาฮิโกะ โคนัน และนางาโตะ สามคน จุดประสงค์แรกเริ่มในการก่อตั้งองค์กรคือแสวงหาสันติภาพ ที่ตั้งชื่อว่าแสงอรุณก็เพื่อสื่อถึงการนำพาแสงสว่างมาให้]
โคโนฮะ ปีที่ 60
จิไรยะที่กำลังดูม่านแสงอย่างสบายอารมณ์ลุกพรวดขึ้น ดวงตาจับจ้องไปที่ร่างเล็กทั้งสามบนม่านแสงอย่างไม่วางตา รูม่านตาหดเกร็ง สีหน้าซีดขาวอย่างเห็นได้ชัด เสียงแหบแห้งจนแทบไม่ได้ยิน
"ยาฮิโกะ… โคนัน… นางาโตะ……"
เขาไม่เคยคิดเลยว่า องค์กรแสงอรุณที่ม่านแสงพูดถึงจะเป็นองค์กรที่ยาฮิโกะสามคนก่อตั้งขึ้น!
แต่ว่า พวกเขาสามคนไม่ได้ตายในสงครามไปแล้วหรือ?
แต่เด็กสามคนบนม่านแสงนั่นก็เป็นยาฮิโกะ โคนัน และนางาโตะตอนเด็กจริง ๆ!
จิไรยะทบทวนเนื้อหาบนม่านแสงเมื่อครู่ ใบหน้าของยาฮิโกะในวัยเด็กนั้น เหมือนกับชายที่ใส่ตุ้มหูและแหวนจมูกในภาพถ่ายหมู่ขององค์กรแสงอรุณเมื่อกี้มากจริง ๆ
ผู้หญิงผมม่วง… ก็เป็นตอนที่โคนันโตแล้วจริง ๆ
แต่… แล้วนางาโตะล่ะ!!!!
ยังมี ดวงตาของยาฮิโกะอีก?
เนตรสังสาระ!
นั่นมันดวงตาของนางาโตะ!
ลมหายใจของจิไรยะเริ่มขาดห้วง