โคโนฮะ ปีที่ 83 ยุคโบรูโตะ
นานาไดเมะโฮคาเงะ อุซึมากิ นารูโตะ กำลังถูกเนตรสีขาวจ้องอยู่ในเขตตระกูลเฮียวงะ เขานั่งอยู่ที่ระเบียงห้องนั่งเล่น มือหนึ่งโอบลูกชายโบรูโตะ อีกมือโอบลูกสาวฮิมาวาริ
เรื่องราวบนม่านแสงที่กำลังฉายส่วนใหญ่เขารู้อยู่แล้ว จึงดูเหมือนชมภาพยนตร์ และถือโอกาสพักใจจากงานที่ยุ่งเหยิงมาหายใจหายคอ
เมื่อเห็นม่านแสงวิจารณ์องค์กรแสงอรุณและความฝันของเซ็นจู ฮาชิรามะ แววตาของเขาก็เพ่งจดจ่อ สีหน้าจริงจังขึ้นมา
"โบรูโตะ, ฮิมาวาริ"
"ถึงมันจะยาก แต่พ่ออยากบอกว่า สันติภาพสร้างได้ด้วยการพูดคุย"
เสียงจากม่านแสงดังขึ้นอีกครั้ง ขัดจังหวะความคิดของนารูโตะ
[เส้นทางแสวงหาสันติภาพด้วยการเจรจานี้มันยากลำบากอยู่แล้ว ถึงแม้ในภายหลังอุซึมากิ นารูโตะที่แข็งแกร่งขึ้น ก็เป็นแค่เซ็นจู ฮาชิรามะร่างใหญ่อัพเกรดเท่านั้น ความขัดแย้งทางผลประโยชน์ระหว่างแคว้นไม่ได้ถูกขจัดไป เพียงแค่ถูกศัตรูภายนอกกดไว้]
รอยยิ้มของนารูโตะค้างแข็งบนใบหน้า
"หา?"
เขาถลึงตามองประโยคที่ยังพูดไม่จบบนม่านแสง
ศัตรูภายนอก... หมายความว่ายังไง?
โคโนฮะ ปีที่ 48 ห้องทำงานโฮคาเงะ
สีหน้าของนามิคาเสะ มินาโตะ ยิ่งเปลี่ยนไปมา ตื่นตะลึง สับสน และซับซ้อนยากจะเอ่ย
"อุซึมากิ... นารูโตะ?"
เขาพึมพำชื่อนี้เบา ๆ ความคิดนับพันแล่นผ่านแววตา
ตัวเขาเพิ่งจะตั้งชื่อให้ลูกที่กำลังจะเกิดว่า นารูโตะ!
อุซึมากิ... คงไม่บังเอิญขนาดนั้นใช่ไหม?
แต่หลังจากตระกูลอุซึมากิล่มสลาย นามสกุลนี้ก็ไม่ค่อยพบเห็นแล้ว และชื่อนารูโตะก็ยิ่งหายาก