แคว้นไฟ หมู่บ้านโคโนฮะ
จิไรยะที่เดินทางรวดเร็วมาโคโนฮะจนเนื้อตัวมอมแมม กำลังนั่งชมม่านแสงอยู่กับซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เขาชี้ไปที่ชายร่างสูงบนท้องฟ้าซึ่งมีรอยยิ้มเย็นเยียบมุมปาก และใบหน้าซีดขาวไร้สีเลือด
“ท่านตาผู้เฒ่า... เจ้าโอโรจิมารุนี่ มันเข้าร่วมองค์กรแสงอรุณนี้ด้วยงั้นเหรอ?!”
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นดูดกล้องยาเส้นลึกหนึ่งครั้ง แล้วค่อย ๆ พ่นควันออกมา
สีหน้าเขาดูแก่ชรากว่าปกติหลายส่วน ในแววตาเต็มไปด้วยอารมณ์ซับซ้อน
“เห็นแล้ว”
“แผนโคโนฮะล่มสลายที่ม่านแสงพูดถึงก่อนหน้านี้...”
น้ำเสียงของจิไรยะทุ้มต่ำลง
“เป็นฝีมือของโอโรจิมารุกับองค์กรแสงอรุณนี่หรือเปล่า?”
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเงียบไปไม่กี่วินาที
เขานึกถึงอนาคตบนม่านแสงนั้น ตัวเองยืนสู้กับโอโรจิมารุเพียงลำพังบนดาดฟ้า ขณะที่เบื้องล่างทั่วโคโนฮะกำลังสู้รบกันอย่างดุเดือด แต่กลับไม่มีใครมาช่วยเลย หากในการต่อสู้ครั้งนั้น เบื้องหลังโอโรจิมารุยังมีองค์กรแสงอรุณคอยหนุนอยู่...
“จริงด้วย ต้องไม่ประมาท” ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเอ่ยขึ้นในที่สุด
“จิไรยะ เจ้าต้องอยู่ที่หมู่บ้านให้นานขึ้นหน่อย ทางสึนาเดะเองก็... กำลังเดินทางกลับมาเหมือนกัน พวกเจ้าสองคน ต้องมีสักคนที่ลุกขึ้นมารับหน้าที่”
จิไรยะพยักหน้าแต่ไม่ได้พูดอะไร สายตายังคงจับจ้องไม่วางเงาร่างคุ้นเคยบนม่านแสงนั้น
[โอโรจิมารุ
เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?]
ม่านแสงไร้ซึ่งคำตอบ
มีเพียงประโยค “ให้โลกได้สัมผัสความเจ็บปวด” เท่านั้นที่ยังก้องกังวานในหูของจิไรยะ
ส่วนอีกมุมหนึ่งของหมู่บ้านโคโนฮะ
ซาสึเกะที่เมื่อครู่เพิ่งจะเถียงกับนารูโตะเรื่องหน่วยเหยี่ยวจนหน้าแดงก่ำ ตอนนี้ร่างกายกลับแข็งทื่อราวกับก้อนหิน