[การประเมินการต่างประเทศ]
[เมื่อเทียบกับการบริหารภายในที่ค่อนข้างใช้ได้ ผลงานด้านการต่างประเทศของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นนั้นแย่กว่ามาก แก่นแท้ของนโยบายการต่างประเทศของเขาสรุปได้สองคำ: การประนีประนอม]
[ตัวอย่างชัดเจนคือช่วงสงครามนินจาครั้งที่สาม ในฐานะผู้ชนะสงคราม กลับยอมเจรจาสงบศึกกับอิวะงาคุเระที่พ่ายแพ้ โดยสละค่าปฏิกรรมสงครามและข้อเรียกร้องดินแดนจำนวนมาก ส่งผลให้ภายในโคโนฮะเกิดความไม่พอใจอย่างรุนแรง นี่เป็นหนึ่งในชนวนเหตุที่เขาถูกกดดันให้ลงจากตำแหน่งครั้งแรก]
ภาพประกอบคำบรรยายแสดงฉากช่วงปลายสงครามนินจาครั้งที่สาม
หลังจากชัยชนะในสมรภูมิสะพานคันนาบิ นินจาโคโนฮะได้เปรียบในสนามรบ กองกำลังอิวะงาคุเระถอยร่นต่อเนื่อง
แต่ในขณะที่โคโนฮะกำลังจะได้รับชัยชนะเด็ดขาด คำสั่งจากห้องทำงานของโฮคาเงะถูกส่งถึงแนวหน้า – หยุดการโจมตี และเจรจาสันติภาพกับอิวะงาคุเระ
ตามด้วยภาพที่อิวะงาคุเระ โอโนกิ (สองตาชั่ง) นั่งในห้องทำงานสึจิคาเงะ มองดูเงื่อนไขการเจรจา ใบหน้าแสดงความไม่อยากเชื่อ แล้วเปลี่ยนเป็นความดีใจอย่างยิ่ง
โคโนฮะ ปีที่ 48
นามิคาเสะ มินาโตะมองภาพบนม่านแสงและการประเมินการต่างประเทศของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น คิ้วขมวดแน่น
ในฐานะนินจาที่ผ่านสงครามนินจาครั้งที่สาม นามิคาเสะ มินาโตะรู้ดีถึงความโหดร้ายของสงครามครั้งนี้
โอบิโตะกับรินเสียสละ คาคาชิทรุดหนัก นินจาโคโนฮะนับไม่ถ้วนหลั่งเลือดและสละชีวิตในสงคราม สิ่งที่ได้กลับมาจริง ๆ คือรุ่นที่สามยอมสละค่าปฏิกรรมสงครามและข้อเรียกร้องดินแดนโดยสมัครใจ
ถึงแม้นี่จะทำให้ตนขึ้นสู่ตำแหน่งอย่างรวดเร็ว แต่เขาก็ยอมทำสงครามต่อเพื่อให้อิวะงาคุเระชดใช้ค่าเสียหายมากกว่า
เพียงแต่ ในฐานะนินจาซึ่งเป็นสมาชิกองค์กรทหาร การปฏิบัติตามคำสั่งเป็นหน้าที่อันดับแรก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่มีความเห็น ดังนั้นรุ่นที่สามจึงลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบ