โคโนฮะ ปีที่ 48
นามิคาเสะ มินาโตะที่ยังมีความหวังริบหรี่อยู่บ้าง ก็เข้าใจทุกอย่างแจ่มแจ้งแล้ว
ไม่ใช่การสูญเสียพลัง แต่เป็นความตาย
ม่านแสงบอกเขาอย่างชัดเจนว่าตายในกบฏจิ้งจอกเก้าหาง และยังเป็นสาเหตุทางอ้อมให้เกิดเรื่องการเจรจาของหมู่บ้านเมฆา การสังหารหมู่ตระกูลอุจิวะ และเหตุการณ์อื่น ๆ ตามมา
นามิคาเสะ มินาโตะสูดหายใจลึก บอกตัวเองว่าอย่ารีบร้อน บางทีม่านแสงอาจจะเปิดเผยว่าศัตรูที่แท้จริงคือใครในภายหลัง
จากการคาดเดา ศัตรูเลือกจังหวะตอนที่คุชินะกำลังคลอดลูกโดยเฉพาะ แสดงว่าพลังของพวกมันยังไม่พออย่างเห็นได้ชัด และต้องพึ่งจิ้งจอกเก้าหางถึงจะป่วนโคโนฮะได้
ตอนนี้ ยังมีเวลา!
แค่ต้องเตรียมการป้องกันให้ดีก็พอ
นามิคาเสะ มินาโตะเชื่อมั่นว่า ถ้าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ เรื่องการเจรจาของหมู่บ้านเมฆา การสังหารหมู่ตระกูลอุจิวะในภายหลัง จะต้องไม่เกิดขึ้นแน่นอน
โคโนฮะ ปีที่ 60
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นผู้ชรากำลังสูดไปป์ ฟังคำวิพากษ์วิจารณ์ตัวเองจากม่านแสง ใบหน้าแก่ชราเผยรอยยิ้มขมขื่น
“ช่างเถอะ...” เขาพึมพำ
“เรื่องนี้โทษทุกคนไม่ได้หรอก มันเป็นความผิดของฉันเองจริง ๆ”
เพราะในช่วงเวลาเช่นนั้น ประชาชนต้องการการปกป้อง เด็ก ๆ ต้องการการปกป้อง อนาคตของโคโนฮะต้องการการปกป้อง
ส่วนโฮคาเงะแก่ ๆ คนหนึ่ง... บางทีก็ถึงเวลาที่ต้องหลีกทางจริง ๆ แล้ว
เขาจำได้ว่าในวันนั้น เฮียวงะ ฮิซาชิเดินเข้ามาในห้องทำงานของโฮคาเงะอย่างสงบ และพูดว่า “ผมยอมตายแทนพี่ชาย” ความรู้สึกในตอนนั้นไม่ใช่ความดีใจ แต่เป็นความรู้สึกหมดหนทางอย่างที่สุด