[อันดับสาม ได้แก่ เท็นเท็นแห่งโคโนฮะ ในฐานะสาวรวยอันดับต้น ๆ ของโลกนินจา วิธีการต่อสู้หลักคือการอัญเชิญอุปกรณ์นินจา ทำให้เธอเคลื่อนไหวไม่มากนัก และส่วนใหญ่สวมรองเท้าแตะ จึงไม่ค่อยมีเหงื่อหมักหมม ดังนั้นอาจมีกลิ่นอ่อน ๆ หลังออกกำลัง แต่จะจางหายไปอย่างรวดเร็ว โดยรวมแล้วถือว่าสะอาด]
โคโนฮะ ปีที่ 60 สถานที่ฝึกของทีม 8
“อ๊ากกกกก——!!!”
เสียงกรีดร้องของเท็นเท็นดังลั่นสนามฝึก
เธอเอามือปิดหน้า หมอบกับพื้น ตัวแดงเหมือนกุ้งสุก:
“ทำไมถึงพูดถึงฉัน? ฉันติดอันดับได้ยังไง?”
ลียืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยใบหน้าคิ้วเข้มตาโตจริงจัง เขายกนิ้วโป้ง เผยรอยยิ้มสว่างโรจน์ที่เป็นเอกลักษณ์:
“เท็นเท็น มองในแง่ดีสิ อนาคตเธอก็เป็นนินจาที่มีชื่อเหมือนกันนะ!”
“มันดีตรงไหน!”
เท็นเท็นเงยหน้า อยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา
“หนทางมีชื่อเสียงมีตั้งเยอะ ทำไมต้องเป็นจัดอันดับตีนเหม็น!”
เนจิยืนข้าง ๆ เอามือกอดอก หน้าตาย:
“ม่านแสงบอกว่าเท้าของเธอค่อนข้างสะอาด นับว่าสุภาพมากแล้ว”
เท็นเท็นจ้องเขา: “เนจิ นี่แกปลอบฉันหรือซ้ำเติม!”
เนจิหันหน้าหนี แต่ปากแอบยกยิ้ม
ลียังปลอบต่อ: “เท็นเท็น! อย่าไปใส่ใจรายละเอียดพวกนี้ แก่นแท้ของวัยเยาว์คือการมุ่งมั่นฝึกฝน! เรื่องตีนเหม็นอะไรนั่น—”
“ถ้าพูดตีนเหม็นอีก ฉันจะขว้างคุนัยใส่!”
ลีรีบหุบปาก
ส่วนคนในโลกนินจาที่เหลือก็ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก