ทั่วทั้งโลกนินจา ผู้คนมากมายนั่งตัวตรง รอให้ม่านแสงเปิดเผยเรื่องราวของสมาชิกองค์กรแสงอรุณต่อไป
เดอิดาระนั่งอยู่บนเก้าอี้ในฐานที่มั่นขององค์กรแสงอรุณ โน้มตัวไปข้างหน้า แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง:
“เร็ว ๆ สิ ต่อไปต้องพูดถึงฉันแบบละเอียดแล้วใช่ไหม? ศิลปะระเบิดของฉันต้องเด็ดที่สุดแน่นอน!”
ฮิดันก็ตั้งใจฟังอย่างจริงจังเป็นครั้งคราว: “ข้าจะได้เห็นหน่อย ว่าพลังอมตะที่ท่านลัทธิงูพิษมอบให้ จะถูกฆ่ายังไง”
ทว่าระหว่างที่ผู้คนจากห้วงเวลาต่าง ๆ ในโลกนินจากำลังรอคอยด้วยใจจดจ่อ ม่านแสงก็เงียบหายไปดื้อ ๆ
“???” *N
เดอิดาระลุกขึ้นทันที ชี้นิ้วไปบนฟ้า:
“หา? จบแล้วเหรอเนี่ย?! ฉันยังอยากรู้ตอนต่อไปเลยนะ!”
ฮิดันก็อึ้ง: “หมดแล้ว? บทของข้าล่ะ?”
แต่แล้ว ม่านแสงราวกับแกล้งคนในโลกนินจา มันไม่ได้หายวับไปเหมือนคราวก่อน หากแต่เงียบไปเพียงไม่กี่วินาทีก็สว่างขึ้นมาอีกครั้ง
เพียงแต่ ภาพไม่ใช่การแนะนำสมาชิกองค์กรแสงอรุณที่ทุกคนเฝ้ารอ
แต่เป็นข้อความที่ทำให้คนอึ้งจนพูดไม่ออก:
[ในโลกนินจา มีนักนินจาหญิงที่แข็งแกร่งอยู่มากมาย งั้นในบรรดาพวกเธอ ใครมีเท้าเหม็นที่สุด?]
หา?
ทั่วทั้งโลกนินจาตกอยู่ในความเงียบราวกับโลกหยุดหมุน ก่อนผู้คนจะเริ่มได้สติ แล้วมุมปากก็กระตุก
จัดอันดับตีนเหม็น... นี่ม่านแสงเอาอะไรมาล่ะ?
เมื่อครู่เพิ่งพูดเรื่ององค์กรแสงอรุณหมายจะครองโลกนินจา อยู่ ๆ วินาทีต่อมาก็ถามว่าใครตีนเหม็นที่สุด?