[ในยุคที่เซ็นจู ฮาชิรามะยังมีชีวิตอยู่ “เทพนินจา” ผู้มีพลังเหนือใครและบารมีไร้ผู้เทียมทานสามารถกดความทะเยอทะยานของแคว้นใหญ่ไว้ได้สำเร็จ ประคองสันติภาพที่เปราะบางเอาไว้ เขาจัดสรรสัตว์หางทั้งเก้าให้ห้าแคว้นใหญ่อย่างเท่าเทียม วางกลไกสมดุลอำนาจ ทำให้แต่ละแคว้นพักรบชั่วคราวเพราะหวั่นเกรงพลังของโคโนฮะ]
[ทว่า สงครามโลกนินจาครั้งแรกก็ปะทุขึ้นอย่างรุนแรงไม่นานหลังเขาสิ้นลม หมู่บ้านนินจาที่ถูกกดดันมาหลายสิบปีไม่อาจเก็บกดต่อไปได้อีก ฉวยโอกาสฉีกสนธิสัญญาสันติภาพ หาทางแย่งชิงสิทธิ์ครอบครองสัตว์หางและทรัพยากรดินแดนเพิ่ม จึงจุดชนวนสงครามใหญ่ขึ้น]
“หลังจากฉันตาย...สงครามก็ปะทุขึ้นงั้นหรือ?”
ร่างของเซ็นจู ฮาชิรามะโซซัดโซเซ แทบจะยืนไม่ติด
ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาสร้างหมู่บ้าน ออกกฎหมาย จัดสรรสัตว์หาง ไกล่เกลี่ยข้อขัดแย้ง...คิดว่าอย่างน้อยก็น่าจะได้สันติภาพมาสักชั่วอายุคน
แต่ตอนนี้ม่านแสงบอกว่า การตายของเขาคือสัญญาณเริ่มต้นของสงคราม
[สันติภาพที่ฉันสร้างขึ้น มันเปราะบางถึงเพียงนี้เลยหรือ?]
[ถ้าอย่างนั้น...ควรจะทำยังไงดี?]
หัวใจของเซ็นจู ฮาชิรามะปั่นป่วนอย่างยิ่ง
[ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งแรก โคโนฮะต่อต้านแคว้นใหญ่เป็นหลัก ภายใต้การนำของเซ็นจู โทบิรามะ โคโนฮะต้านทานการโจมตีร่วมของหมู่บ้านนินจาอื่นไว้ได้สำเร็จ ส่วนซารุโทบิ ฮิรุเซ็นในตอนนั้นเป็นเพียงโจนินระดับหัวกะทิ ยังไม่ได้มีบทบาทนำ]