ภาพบนม่านแสงจบลงชั่วคราว ภาพการจับสัตว์หางถูกฉายจนหมดสิ้น ทั่วทั้งโลกนินจา ผู้คนนับไม่ถ้วนจมดิ่งสู่ความตกใจ โกรธแค้น และหวาดกลัว
จากนั้น เสียงของม่านแสงก็ดังขึ้นอีกครั้ง:
[น่าเสียดาย องค์กรแสงอรุณที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้กลับหนีกฎตายถอดผ้าไม่พ้น เมื่อมองดูสมาชิกทั้งหมดของแสงอรุณ ท้ายที่สุดแล้วนอกจากโอโรจิมารุที่ทรยศหนีไปแล้วรอดชีวิต ที่เหลือตายหมดสิ้น ไม่ว่าจะมีพลังแข็งแกร่งเพียงใด ขอแค่ถอดชุดเมื่อไหร่ก็หมายถึงวันตายใกล้มาถึง]
ตายถอดผ้า?
ผู้คนในโลกนินจาต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่เข้าใจว่ามันหมายถึงอะไร
นี่คือกฎประหลาดอะไรกัน ถอดเสื้อผ้าก็ทำให้คนตายได้ งั้นโรงอาบน้ำสำหรับองค์กรแสงอรุณก็คือสถานที่อันตรายที่สุดในโลกนินจาสินะ?
มีเพียงส่วนน้อยที่เริ่มคาดเดาอะไรบางอย่างได้ลาง ๆ
แคว้นฝน หมู่บ้านอาเมะงาคุเระ อาคารสูงแห่งหนึ่ง
นางาโตะนั่งอยู่บนรถเข็น คิ้วขมวดเล็กน้อย
“ตายถอดผ้า?”
เขาพูดทวนคำนี้ ในเนตรสังสาระสีม่วงฉายแววสงสัย
“นี่มันคำพูดอะไร?”
โคนันยืนอยู่ข้างกายเขา สีหน้างุนงงเช่นกัน:
“หมายความว่า…ถอดชุดแล้วก็ตายงั้นหรือ?”
ทั้งคู่มองม่านแสง คิดเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจว่าเป็นตรรกะอะไร
เงียบไปไม่กี่วินาที จู่ ๆ นางาโตะก็เอ่ยขึ้น:
“โคนัน”
“หืม?”
“ต่อจากนี้ไม่ว่าจะในการต่อสู้ไหน ห้ามถอดชุดคลุมขององค์กรเด็ดขาด”
น้ำเสียงของนางาโตะสงบนิ่ง แต่แฝงความจริงจังที่ไม่อาจโต้แย้งได้