"ควบ! ควบ!"
เสียงเด็กน้อยตะโกนก้องไปตามถนนหลวงยามเช้าตรู่ กลุ่มคนชุดดำควบม้าอย่างรวดเร็ว นำโดยม้าสีดำตัวหนึ่งซึ่งมีหยิงอีและเซียวจิ้งหยวนที่พิงอยู่บนหลังของเขา ตามด้วยม้าสีเทาตัวหนึ่งซึ่งมีองครักษ์ลับมือเดียวถือบังเหียน อีกแขนหนึ่งโอบกอดเด็กน้อยที่สะพายกระเป๋าสีชมพูไว้
โย่วโย่ว๊ยไม่ได้จากไป
ตอนแรกนางวิ่งกลับไปที่ประตูเพื่อจะกลับบ้าน แต่ทันทีที่ก้าวข้ามธรณีประตูไป ก็ถอยกลับมาอีกครั้ง ด้วยเหตุผลที่ว่า "พี่ชายรูปงามยังเดินไม่ได้ โย่วโย่ว๊ยไม่วางใจ ต้องดูพี่ชายกลับถึงบ้านก่อนจึงจะกลับ"
เซียวจิ้งหยวนมองนางอยู่สามวินาที สุดท้ายก็พูดว่า "ตามใจเจ้า"
ดังนั้นตอนนี้เด็กน้อยวัยสามขวบครึ่งจึงขี่ม้าตัวสูงสีเทาตัวหนึ่ง ถูกองครักษ์ลับที่ทำอะไรไม่ถูกโอบไว้ในอ้อมแขน ตัวน้อยกระเด้งตามจังหวะม้า ขาสั้นทั้งสองข้างแกว่งไปมาข้างลำตัวม้า เอื้อมไม่ถึงโกลนเลยแม้แต่น้อย
"ควบ! เร็วเข้า!"
(ˊ˃ˬ˂ˋ)
โย่วโย่ว๊ยไม่กลัวแม้แต่น้อย กลับตื่นเต้นจนแก้มแดงระเรื่อ มือเล็กๆ จับแผงคอม้า ทุกครั้งที่กระเด้งก็หัวเราะคิกคัก
"ม้าตัวนี้ชื่ออะไรหรือ?" นางเงยหน้าถามองครักษ์ลับที่โอบนางไว้
องครักษ์ลับมองแผ่นหลังของนายเหนือหัวบนม้าตัวหน้า ลังเลเล็กน้อย: "...ไม่มีชื่อ"
"งั้นโย่วโย่ว๊ยตั้งชื่อให้มัน!" นางก้มลงตบคอม้า พูดอย่างจริงจัง "เจ้าชื่อเกรย์ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเจ้าชื่อเกรย์เกรย์"
ม้าส่งเสียงทางจมูก
"มันตอบตกลงแล้ว!" โย่วโย่ว๊ยตื่นเต้นหันไปบอกองครักษ์ลับ บนหน้าเล็กๆ เต็มไปด้วยความมั่นใจที่ไม่ยอมให้ใครค้าน
บนม้าตัวหน้า หยิงอีเอี้ยวตัวลงพูดเสียงเบากับเซียวจิ้งหยวน: "นายท่าน เด็กคนนั้นตั้งชื่อให้ม้าของหยิงซื่อแล้ว"
"ได้ยินแล้ว" เซียวจิ้งหยวนหลับตาพิงอยู่บนหลังของหยิงอี เสียงถูกลมพัดพาไปบ้าง ฟังไม่ออกว่าพอใจหรือไม่พอใจ