[เรือใบสองเสา (ชั้น 3)]
[ค่าความแข็งแกร่ง: 20]
[จำนวนลูกเรือที่รองรับได้: 1/5 คน]
[ความเร็ว: ใช้แรงลมได้สูงสุด 20 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หากใช้เครื่องจักรไอน้ำจะทำได้ถึง 35 กิโลเมตรต่อชั่วโมง]
[ความจุคลัง: 0/100 ช่อง]
[ความทนทาน: 100/100]
ความเร็วของเรือธรรมดาชั้น 3 กำลังพอดีกับความต้องการของภัยพิบัติครั้งหน้า จือจื้อได่เหนี่ยวอาจยังไม่มีอาชีพ หรือไม่ก็ไม่ได้เลือกพัฒนาเรือไปในทิศทางของอาชีพ เพราะเรือลำนี้มีรูปลักษณ์ธรรมดาที่สุด หากเป็นเรือของอาชีพพิเศษ ย่อมต้องดูแตกต่างออกไปอย่างชัดเจน
ในภาพหน้าจอ เรือใบสองเสาชั้น 3 ใหญ่กว่าเรือใบเล็กชั้น 2 หลายเท่าตัว แถมยังมีห้องโดยสารสองชั้น ดูแล้วรองรับคนสี่สิบถึงห้าสิบคนได้สบาย ๆ
อูตี้ย่อจวิ้นหลัง: “อัปเกรดเรือเป็นชั้น 3 ต้องใช้แร่เหล็กตั้งห้าสิบก้อน นายหาแร่เหล็กมากขนาดนั้นมาจากไหน?”
เดิมทีอูตี้ย่อจวิ้นหลังคิดว่าคนแรกที่อัปเกรดเรือเป็นชั้น 3 ต้องเป็นหลิงชู เพราะคนที่มีแร่เหล็กเหลือเฟือที่สุดในเซิร์ฟก็คือเธอ แถมยังปิดบังแหล่งที่มาของแร่เหล็ก ไม่ยอมบอกใครอีกด้วย ไม่คิดเลยว่าคนแรกที่อัปเกรดเรือเป็นชั้น 3 กลับเป็นจือจื้อได่เหนี่ยวคนนี้
ดูท่าความสามารถของหลิงชูก็ไม่ได้เรื่อง คงแค่โชคดีบังเอิญได้แร่เหล็กมาจำนวนมาก แล้วก็ฆ่าคนไปไม่กี่คนเท่านั้น
นกซื่อบื้อ: “เมื่อวานตอนตกปลา จู่ ๆ เบ็ดก็เกี่ยวอะไรบางอย่าง ดึงยังไงก็ไม่ขึ้น ผมเลยต้องลงทะเลไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วก็เห็นเรืออับปางอยู่ใต้ทะเลพอดี ในคลังของเรือมีแร่เหล็กอยู่ห้าสิบก้อนพอดี”
แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?
หลิงชูเห็นคำอธิบายของนกซื่อบื้อแล้วอดกระตุกมุมปากไม่ได้