เอาชีวิตรอดบนแพ? ฉันนั่งกินปิ้งย่างบนเรือผีสิง

ตอนที่ 25 อัปเกรดที่ปิดตา

7 นาที· 1.6K คำ

หลังใช้งาน การ์ดระบุตำแหน่งก็หายไปจากมือของหลิงชู

เส้นด้ายสีแดงจาง ๆ เส้นหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ ชี้นำทิศทางหนึ่งท่ามกลางท้องทะเลอันกว้างใหญ่

การ์ดระบุตำแหน่งที่มีราคา 100 เปลือกหอย ซึ่งแทบไม่มีผู้เล่นคนไหนในทั้งเซิร์ฟเวอร์ซื้อไหว เธอกลับใช้ทันทีโดยไม่ลังเล

หลิงชูยึดถือหลักการข้อหนึ่ง ของดีต้องเอามาใช้ ใช้แล้วช่วยเพิ่มความแข็งแกร่ง ยังดีกว่าตายไปแล้วปล่อยให้คนอื่นได้ประโยชน์

กัปตันทิชที่กำลังถือท้ายเรือปรับทิศทางการแล่น แล้วมุ่งหน้าไปตามเส้นด้ายสีแดง

เนื้อปลาจาระเม็ดชิ้นนี้ย่างได้พอดีเป๊ะ ปลาเนื้อสดแบบนี้ไม่ต้องปรุงแต่งอะไรมากก็อร่อยกลมกล่อมอยู่แล้ว แถมชิ้นใหญ่พอ ๆ กับสเต๊ก เคี้ยวกินได้อย่างจุใจ

หลิงชูเปิดเบียร์ไรย์เมาท์กระป๋องหนึ่ง แล้วหั่นมะม่วงมาชิ้นหนึ่งกินคู่กันเพื่อตัดเลี่ยน

ทะเลสุดสายตายังไม่มีวี่แววว่าจะมีเกาะ ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกว่าจะไปถึง หลิงชูนอนเอนบนเก้าอี้พับ พลางเปิดกระดานซื้อขาย

ไม้กว่าสองพันชิ้นที่เธอนำมาวางขายถูกขายหมดเกลี้ยง แลกมาเป็นผลไม้สดกว่าร้อยชั่งกับกระป๋องผลไม้และผักกว่าร้อยกระป๋อง ตอนนี้แค่ผลไม้ในคลังเสบียงของเธอก็มีเกือบห้าร้อยชั่งแล้ว ส่วนกระป๋องอาหารมีสองร้อยเจ็ดสิบกระป๋อง

เธอลองค้นหาคำว่าไหมบนกระดานซื้อขายแบบไม่ได้คิดอะไรนัก แต่พอผลการค้นหาปรากฏขึ้น เธอก็เด้งตัวลุกนั่งทันที

มีคนขายจริง ๆ ด้วย ชิ้นละ 1 เปลือกหอยพอดีมีอยู่ห้าชิ้น

หลิงชูซื้อไหมทั้งห้าชิ้นทันที แล้วเห็นว่าผู้ขายคือนกซื่อบื้อ

หมอนี่เป็นผู้โชคดีตัวจริง ถึงกับหาของอย่างไหมมาได้ด้วย

พอได้ไหมมาแล้ว สิ่งแรกที่เธอทำคืออัปเกรดหน้ากากตาเดียว

【ที่ปิดตาข้างเดียวของกัปตันทิช】

【คุณภาพ: ระดับตำนาน (อัปเกรดได้)】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป