เอาชีวิตรอดบนแพ? ฉันนั่งกินปิ้งย่างบนเรือผีสิง

ตอนที่ 23 หนังสือค่าหัว

7 นาที· 1.5K คำ

หลิงชูงงเป็นไก่ตาแตก

ไอดีอูตี้ย่อจวิ้นหลังนี้เธอจำได้ เป็นคนที่เคยถามถึงแหล่งที่มาของแร่เหล็กจากเธอคราวก่อน พอเธอไม่สนใจ เขาก็ขู่เธอ คราวนี้เขาติดอันดับด้วย โดยอยู่ที่สองบนบอร์ดค่าความชั่ว

ส่วนวาซาบิ ดูเหมือนจะเป็นชาวนาที่เธอฆ่าไม่สำเร็จในความท้าทายสาธารณะ แล้วหนีรอดไปด้วยวิธีพิเศษ

แต่หวังตัวหยู่เป็นใครอีกล่ะ?

หลิงชูเปิดห้องแชทสาธารณะที่ไม่ได้สนใจมาครึ่งค่อนวัน แล้วเลื่อนอ่านข้อความย้อนหลัง

【ช่องสาธารณะ】

หนุ่มมหาวิทยาลัยใสซื่อ 188: “นี่ ไม่มีใครสนใจร้านค้าที่เพิ่งเปิดใหม่เลยเหรอ? เปลือกหอยที่เพิ่งออกมาใหม่นี่มันอะไรกัน?”

นกซื่อบื้อ: “ฉันมีเปลือกหอยอยู่เจ็ดสิบกว่าชิ้น ลืมไปแล้วว่าได้มาจากไหน เหมือนจะเปิดได้จากกล่องสมบัติ? ให้ตายสิ การ์ดระบุตำแหน่งเกาะแพงชะมัด ซื้อไม่ไหวเลย”

หวังตัวหยู่: “พี่ชายฉันบอกว่าจะไปเข้าร่วมความท้าทายสาธารณะ ทำไมรูปโปรไฟล์ถึงกลายเป็นสีดำไปแล้วล่ะ?!”

นกซื่อบื้อ: “แน่ใจนะว่าพี่ชายคุณไม่ได้ตายในพายุทะเล?”

หวังตัวหยู่: “เขาอัปเกรดเป็นเรือใบเล็กตั้งนานแล้ว ไม่มีทางตายในพายุหรอก!”

ราชามือว่าง: “พี่ชายคุณชื่อฟันหักใช่ไหม?”

หวังตัวหยู่: “ใช่ คุณรู้ได้ยังไง หรือเป็นฝีมือคุณ?”

ราชามือว่าง: “เรื่องนี้คุณต้องไปถามอันดับหนึ่งนะ ไม่งั้นคิดว่าค่าความชั่วตั้งเยอะของเขามาจากไหน?”

หวังตัวหยู่: “จริงหรือเปล่าเนี่ย?”

วาซาบิ: “จริง ฉันเห็นกับตาว่าพี่ฟันถูกเขายิงตาย แถมเขายังมีผู้สมรู้ร่วมคิดเป็นผู้หญิงด้วย”

ปั่นเซี่ย: “ฉันเป็นพยานได้ อันดับหนึ่งฆ่าคนไปสี่คนในความท้าทายสาธารณะ คนที่เข้าร่วมความท้าทายสาธารณะรู้กันหมด”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป