หลังจากอัปเกรดหน้ากากตาเดียวแล้ว ก็สามารถอ่านข้อมูลสกิลได้ละเอียดขึ้น
【กระเพาะกรด: พ่นและดูดน้ำกรดพิษกัดกร่อนปริมาณมหาศาลผ่านถุงน้ำลายข้างแก้ม】
【กวาดปัด: จิ้งเหรนยักษ์กำมะถันใช้หางอันใหญ่และแข็งแรงปัดศัตรูที่อยู่ใกล้ให้กระเด็น】
【งับสังหาร: พุ่งเข้าใส่ศัตรูด้วยความเร็วสูง ใช้กรงเล็บและเขี้ยวโจมตีจุดตายของศัตรู】
เมื่อมองจิ้งเหรนยักษ์น่าเกลียดที่ลำตัวยาวไม่น้อยกว่าห้าเมตร ในใจของหลิงชูมีเพียงความคิดเดียว—สู้ไม่ไหว
เธอกำธนูยาวไม้โอ๊กในมือแน่นโดยไม่รู้ตัว ถึงกับสงสัยว่าลูกธนูไม้ของตัวเองจะเจาะเกล็ดหนาแข็งของมันได้หรือเปล่า
จิ้งเหรนยักษ์กำมะถันหลับสบายเกินไป เผลอพลิกตัวโดยไม่ตั้งใจ เผยให้เห็นสมบัติที่กอดอยู่ในอ้อมอก—ลูกทรงกลมเปล่งแสงหนึ่งลูก
หลิงชูมองแวบเดียวก็จำได้ว่าลูกแสงนั้นคือแก่นเกาะ
จากประสบการณ์ที่ผ่านมา สิ่งมีชีวิตที่เฝ้าแก่นเกาะมักเป็นตัวที่แข็งแกร่งที่สุดบนเกาะ ดูจากท่านอนอวดดีของจิ้งเหรนยักษ์ตัวนี้ก็รู้แล้วว่า บนเกาะแห่งนี้ไม่มีศัตรูตามธรรมชาติของมันเลย
จิ้งเหรนยักษ์ดูเหมือนเพิ่งกินอิ่มและหลับสนิท หลิงชูไม่คิดจะไปรบกวนมัน จึงหันหลังเดินจากไปเงียบ ๆ
ตามปกติเธอก็สู้มันไม่ไหวอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ที่ยังติดดีบัฟโชคร้ายอยู่
หลิงชูตั้งใจจะอ้อมจิ้งเหรนยักษ์ตัวนี้ไปก่อน แล้วสำรวจทั่วทั้งเกาะให้เรียบร้อย
เกาะนี้มีเวลาให้ขึ้นสำรวจสามวัน เธอจึงยังมีเวลาเหลือเฟือ รอให้ผลของความโชคร้ายหมดไปในวันพรุ่งนี้ ได้มีดสั้นเล่มใหม่ที่สั่งทำจากกั๋วฟู่เสี่ยวลู่ปานมาแล้ว บวกกับยานารีที่สั่งจากเสี่ยวเฟิงฉานเยว่ เธอน่าจะพอสู้กับจิ้งเหรนยักษ์ตัวนั้นได้