หลิงชูเดินลงมาจากห้องกัปตัน เหล่าน้องโครงกระดูกของเธอจัดเตรียมเตาย่างไว้เรียบร้อยแล้ว
เมื่อเห็นปลาที่พวกมันลากมาได้อย่างใกล้ชิด หัวแบนเป็นรูปสามเหลี่ยม ครีบเหมือนฉลาม และดวงตากลมโตสองข้างที่โปนออกมา...
อาศัยความรู้ด้านชีววิทยาอันน้อยนิดที่มี เธอจำได้ว่าปลาตัวนี้เรียกว่าปลากระเบนราหู
ปลากระเบนราหูเป็นญาติใกล้ชิดของฉลาม จับเจ้าตัวนี้มาได้ไม่ง่ายเลย
“ปลาตัวนี้...”
“ตกได้จากฐานตกปลาอัตโนมัติ” ทีชตอบ
ฐานตกปลามีคันเบ็ดปลาหมึกเยลลี่นำโชคระดับตำนานคอยเสริมพลัง ไม่เคยตกปลาไม่ได้กลับมาเลยสักครั้ง
ซี่ทองใหญ่เคยเป็นพ่อครัวบนเรือของทีช ได้ยินว่าฝีมือทำอาหารไม่เลว เมื่อก่อนถ้าได้ปลาตัวใหญ่ขนาดนี้ หลิงชูจะใช้ระบบแยกชิ้นส่วนอัตโนมัติ แต่ตอนนี้ซี่ทองใหญ่ฟันไม่กี่ที ก็จัดการแล่หนังและแยกกระดูกปลาตัวใหญ่ได้อย่างคล่องแคล่ว
“กัปตันอยากกินส่วนไหนครับ” ซี่ทองใหญ่ถามอย่างอารมณ์ดี
“ส่วนหางแล้วกัน”
ได้ยินมาว่าเนื้อส่วนหางของปลาจะเหนียวนุ่มและอร่อย หลิงชูจึงเลือกเนื้อส่วนหางชิ้นหนึ่งส่งให้เขาเอาไปย่าง พอดีกำลังคิดไม่ออกว่ามื้อกลางวันจะกินอะไร ปลากระเบนราหูก็เดินเข้ามาถึงปากพอดี
ซี่ทองใหญ่ยืนลงมืออยู่หน้าเตาย่าง ใช้มีดแล่เนื้อส่วนหางของปลากระเบนราหูเป็นแผ่นบาง ๆ อย่างชำนาญ พลิกย่างไปมา ดูท่าทางเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน หลิงชูหยิบเครื่องปรุงสำหรับย่างทั้งหมดในมิติแหวนให้เขา มีลูกน้องที่ย่างปลาเป็น ต่อไปเธอก็ไม่ต้องลงมือเองแล้ว
ไม่นานนัก เนื้อปลาที่ถูกย่างจนสุกกำลังดี สีเหลืองทอง ส่งกลิ่นหอมฉุยก็ถูกนำมาวางตรงหน้าหลิงชู