เอาชีวิตรอดบนแพ? ฉันนั่งกินปิ้งย่างบนเรือผีสิง

ตอนที่ 12 เหรียญนักพนัน

7 นาที· 1.5K คำ

หลิงชูเลิกคิ้ว ผู้ชายคนนี้กำลังข่มขู่เธอหรือ

“ได้สิ งั้นก็ต้องดูว่านายมีฝีมือพอหรือเปล่า”

เมื่ออูตี้ย่อจวิ้นหลังเห็นข้อความตอบกลับของหลิงชู สีหน้าก็มืดครึ้มลงทันที

ผู้หญิงคนนี้ช่างไม่รู้จักรับไมตรีจริง ๆ

เขาเป็นโจรสลัดจริง แต่ไม่มีไอเทมที่ใช้ติดตามผู้เล่นได้ เมื่อครู่ก็แค่ตั้งใจขู่หลิงชูเท่านั้น

เขาจำไอดีของหลิงชูไว้เงียบ ๆ คิดว่าคราวหน้าถ้าเจอกันบนเส้นทางเดินเรือ นอกจากจะปล้นเธอสักเที่ยวแล้ว จะต้องสั่งสอนให้เธอรู้สำนึกด้วย

หลิงชูก็จำไอดีของเขาไว้เหมือนกัน คนคนนี้เป็นโจรสลัดก็อยากป่าวประกาศให้คนทั้งโลกรู้ แถมยังทำตัวโอหัง บางทีอาจยังไม่ทันได้เจอเธอ ก็ตายอยู่ในมุมไหนสักแห่งที่ไม่มีใครรู้จักไปแล้ว

เธอไม่ได้ใส่ใจคำขู่ของขยะอย่างเขาเลยสักนิด และไม่เชื่อด้วยว่าเขามีไอเทมระบุตำแหน่งจริง ถ้ามี เขาคงใช้กับเธอไปนานแล้ว จะเสียอาหารสิบชั่งมาแลกข่าวกับเธอทำไม

เขาอาจไม่มีไอเทมประเภทติดตาม แต่เธอมีวิชาไล่ล่าจริง ๆ เพียงแต่วิชาไล่ล่าติดตามได้แค่ผู้เล่นที่ถูกตั้งค่าหัวซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด หากรู้พิกัดคร่าว ๆ ของเขา แล้วใช้วิชาไล่ล่าร่วมด้วย เธอก็ไม่รังเกียจที่จะชิงลงมือก่อน...

หลิงชูเลื่อนอ่านข้อความส่วนตัวต่อ มีคนไม่น้อยอยากเอาอุปกรณ์มาแลกแร่เหล็กกับเธอ แต่ของพวกนั้นคุณภาพแย่เกินไป แทบทั้งหมดเป็นของคุณภาพต่ำขึ้นสนิม มองปราดเดียวก็รู้ว่าเก็บขึ้นมาจากทะเล

เธอมีอุปกรณ์ชั้นยอดอยู่กับตัวมากมาย ของพวกนี้จึงไม่เข้าตาเลย หลังจากเลื่อนดูอยู่นาน ในที่สุดก็พบคนหนึ่งที่ดูเหมือนตั้งใจซื้อขายจริง ๆ

กั๋วฟู่เสี่ยวลู่ปาน: “พี่ใหญ่ครับ ผมอยากเอาอาวุธมาแลกแร่เหล็กยี่สิบก้อน เป็นอาวุธระดับดีเยี่ยม รับรองว่าพี่ใหญ่ต้องพอใจแน่นอน!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป