ซ่างกวนอวี่เฟยกับน้องสาวอีกสองคนผิดหวังอยู่บ้าง แต่เมื่ออู๋ไป๋บอกว่ามีธุระ พวกนางก็ฝืนใจให้อยู่ต่อไม่ได้
ติ๊ง!
ถึงชั้นหนึ่งแล้ว
พวกเขาก้าวออกจากลิฟต์ ก็เห็นเฉินเช่ากำลังยิ้มกริ่มยียวนพนักงานสาวเสิร์ฟอยู่
อู๋ไป๋ส่ายหน้ายิ้มขำ เจ้าหนุ่มนี่ช่างมีแรงเหลือเฟือจริง ๆ
"เฉินฟ่าง?"
อู๋ไป๋ร้องเรียก
เฉินเช่าได้ยินเสียง หันมามอง แล้วรีบละจากสาวเสิร์ฟสาวก้าวฉับ ๆ เข้ามา
"โย่ว… ตื่นเช้าจังเลยนะ อู๋เช่าดูสดชื่นมีชีวิตชีวาจริง ข้าเชื่อละว่าเจ้ามีไตทองคำแข็งแกร่งทนทานสองลูกแน่"
พอเฉินฟ่างเอ่ยปาก ก็เผยสันดานไอ้ประเภทชายไม่ชายหญิงไม่หญิงของเขาออกมา กลิ่นคำพูดเสียดสีฟุ้งไปทั่วโถงชั้นหนึ่ง
อู๋ไป๋หมั่นไส้เหลืออด เหลือบตามองบนใส่เขาทีหนึ่ง
"เราไปกินข้าวเช้ากัน นายจะไปไหม?"
เฉินเช่ามองซ่างกวนอวี่เฟยกับน้องสาวอีกสองคน "ไปด้วยกันจะเหมาะเหรอ?"
"ได้ละ รีบไปกันเถอะ"
อู๋ไป๋ไม่พูดพร่ำทำเพลง รั้งตัวเขาเข้าไปในห้องอาหาร
คนกินข้าวเช้ามีมากโข พวกเขารออยู่ครู่หนึ่งถึงได้โต๊ะว่าง
เฉินเช่ามองสีหน้าเปล่งปลั่งสดใสของอู๋ไป๋ แล้วมองแววตาคาดยิ้มของซ่างกวนอวี่เฟยสามสาว ในใจรู้สึกเปรี้ยวปร่า
มังกรหนึ่งคลุกฝูงหงส์สาม… แม้แต่คุณชายใหญ่สกุลเฉินอย่างเขายังไม่เคยได้ลองเลย
ระหว่างกินข้าว อู๋ไป๋มองไปทางเฉินเช่า "วันนี้มีธุระไหม?"
"ทำไม?"
"สามคนนั้นอยากไปนั่งเรือท่องเที่ยว ถ้านายว่าง ก็ไปเป็นเพื่อนพวกนางเที่ยว"
"ไม่ไป" เฉินเช่าปฏิเสธโดยไม่ทันได้คิด