ฝนปรอยหมอกบาง ระลอกคลื่นสีมรกตระยิบระยับ เรือนำเที่ยวแล่นผ่าน ผืนน้ำในทะเลสาบกระจายเป็นวงคลื่นซ้อนกัน
เรือนำเที่ยวสีแดงชาดตกแต่งอย่างมีรสนิยม บนโต๊ะยาวในห้องโดยสารเรียงรายด้วยขนมและผลไม้นานาชนิด ชมทิวทัศน์งดงามภายนอกแล้วให้อารมณ์เบิกบานใจ
เฉินฟ่างมองดูใบหน้างามและรอยยิ้มสดใสของสามพี่น้องซ่างกวนอวี่เฟย อดกลืนน้ำลายอย่างลับ ๆ ไม่ได้
“ละอองฝนเจียงหนาน ระลอกน้ำสีมรกต ธิดาสวรรค์ล่องทะเลสาบ งามส่งเสริมกัน”
เฉินฟ่างขุดความคิดหาถ้อยคำวิจิตรมาเรียกร้องความสนใจของสามสาว
“ธิดาสวรรค์ทั้งสาม รู้สึกอย่างไรบ้าง?”
ซ่างกวนอวี่เฟยกล่าวเบา ๆ ว่า “ภูเขาเขียวเลือนราง สายน้ำทอดยาว ปลายฤดูใบไม้ร่วงที่เจียงหนาน หญ้ายังเขียวชอุ่ม งดงามของเจียงหนานเลื่องลือไปไกล หากมีโอกาส พวกเราย้ายมาอยู่เจียงหนานก็คงดี”
เฉินฟ่างตาเป็นประกาย ได้ยินแค่สองคำ...ย้ายมา?
นี่กำลังเป็นนัยกับเขาหรือเปล่า?
“ธิดาสวรรค์ทั้งสาม ผมขอต้อนรับพวกคุณสู่เจียงหนานในนามชาวเจียงหนาน ไม่งั้นครั้งนี้อยู่ต่อเลยไม่ต้องกลับนะ ผมจะจัดหาที่พักให้ไหม?”
“พวกคุณชอบบ้านแบบไหน? ห้องชุดสี่ห้องนอนใหญ่? วิลล่า? คฤหาสน์? หรือเรือนสวนเล็ก ๆ ในชนบท?”
สามสาวมองหน้ากันแล้วหัวเราะ
ซ่างกวนอวี่เฟยกล่าวว่า “ขอบคุณน้ำใจของเฉินเช่า พวกคุณก็ล้วนเป็นผู้คนในยุทธภพ เมื่อก้าวเข้ามาในยุทธภพแล้ว ก็ไม่เป็นไปตามใจตนเลยแม้แต่น้อย ฉันก็แค่พูดเล่นเท่านั้น”
“มีเรื่องอะไรหรือ? พวกคุณมีศัตรูแค้น?”
เฉินฟ่างตบอก ฮึกเหิมทะยานฟ้ากล่าวว่า “ศัตรูของพวกคุณคือใคร? ผมจะจัดการแทนให้เอง ไม่เชื่อหรอกว่าใครจะกล้าไม่ให้เกียรติผม เอาเงินทุ่มหัวมันให้ตาย”