"ข้าจะจับนกยูงมาเป็นพาหนะ"
ซีเหมินอวิ้นอี้เต็มไปด้วยความภูมิใจ พูดว่า "พวกเจ้าลองคิดดู จับนกยูงมาเป็นพาหนะ อยากขี่ก็ขี่ ไม่อยากขี่ก็ฆ่ากินเนื้อได้"
"ฮ่าๆๆ... ข้านี่ฉลาดเกินไปแล้ว รีบชมข้าเร็ว รีบชมข้า..."
อู๋ไป๋และคนอื่นๆ ยกนิ้วโป้งให้ ว่าแล้วก็ต้องยอมรับ ความคิดของซีเหมินอวิ้นอี้นั้นยอดเยี่ยมจริงๆ
ทุกคนอิ่มหนำสำราญแล้ว ออกเดินทางต่อ
ถังถังลูบท้องกลมป่องของตัวเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยความพึงพอใจ
"ท่านพ่อ ตอนนี้ถังถังอิ่มแล้ว มีแรงแล้ว วิ่งได้เร็วขึ้นอีกนะ ท่านพ่ออยากดูไหม?"
อู๋ไป๋พยักหน้า เขาเองก็อยากดูว่าถังถังวิ่งได้เร็วแค่ไหน
วางถังถังลง
"เจ้ากลมน้อย พวกเรามาแข่งกัน"
ถังถังตะโกนด้วยเสียงเด็กน้อยน่ารัก "หนึ่ง สอง สาม วิ่ง"
ทันใดนั้น ใต้เท้าของถังถังก็ปรากฏไอหมุนวนสองสาย ราวกับพยุงเธอไว้
ครั้งนี้ ความเร็วของถังถังเร็วกว่าเดิม ขาสั้นสองข้างวิ่งเร็วจนแทบจะลอย ราวกับกระต่ายน้อยตัวหนึ่ง แค่พริบตาเดียวก็พุ่งออกไปกว่าสิบเมตร หอบหิมะปลิวว่อนเต็มท้องฟ้าอยู่เบื้องหลัง
ความเร็วนี้ เหนือกว่าขั้นกลางระดับมนุษย์อย่างแน่นอน
อู๋ไป๋หัวเราะลั่น สมกับเป็นลูกสาวของตน
"เฒ่าอู๋ จู่ๆ ข้าก็อยากมีลูกแล้วสิ"
อู๋ไป๋ชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง พูดว่า "เช่นนั้นเจ้าก็ต้องมีภรรยาก่อน"
ซีเหมินอวิ้นอี้หันไปมองหลินตั้นจวงโดยไม่รู้ตัว
"ตู้ม!"
ลูกถีบมหาประลัย เตะเขาลอยกระเด็นออกไปหลายสิบเมตร
"บัดซบ... ข้าแค่บอกว่าอยากมีลูก ไม่ได้บอกว่าให้คุณหนูหลินเป็นคนคลอดให้ข้า เจ้าเตะข้าทำไมกัน?"