ซีเหมินยุนอี้ร่ายอักขระประสานพลังอย่างรวดเร็ว สั่นพลังกลางอากาศ รอยฝ่ามือยักษ์ถล่มลงมาอย่างกึกก้อง
มู่จิ่วโจวประกบนิ้วเป็นท่ากระบี่ ฟันเดียวกลางอากาศ คลื่นกระบี่จำนวนมหาศาลฉีกมิติว่างตัดผ่านไป
ชิงหลวนยกมือชี้เบา ๆ แสงสีเขียวน้ำเงินเต็มฟ้าพุ่งออกไป
อาธีน่า โหม่ยาน ถังเป่าเอ๋อร์ และคนอื่น ๆ ต่างพากันลงมือ
พลังอันน่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วนหลั่งไหลมารวมกัน ตกลงบนท้องของจระเข้เก้าหาง
“บึม! บึม! บึม!”
เสียงระเบิดทุ้มต่ำสั่นสะเทือนจิตใจ พายุซัดสวาบ
ชั่วขณะนั้น เลือดเนื้อกระจายเต็มที่
จระเข้เก้าหางคำรามลั่นอย่างคลั่งไคล้ ท้องของมันคือจุดที่อ่อนโยนที่สุดของทั้งร่าง ตอนนี้เลือดนองเต็มไปหมด
“บึม!”
มิติว่างสั่นสะเทือน บริเวณรอบ ๆ หลายพันเมตรบิดเบี้ยวในพริบตา
หอกมารสีแดงเพลิงปรากฏขึ้นในมือของหลินตั้นจวง
“วูบ!”
เหนือหอกมาร ไอมารพัดโชก พุ่งออกไปราวสายฟ้าแลบ พร้อมเปลวหางยาวเรื่อยปลาย ทะลุเข้าไปในท้องของจระเข้เก้าหางโดยตรง
“วูบ วูบ วูบ!”
หลินตั้นจวงสิบนิ้วร่ายระบำ ประสานอักขระอย่างรวดเร็ว
เปลวเพลิงมารอันน่าสยองพัดวนรอบกาย
ซีเหมินยุนอี้และคนอื่น ๆ ทนแรงกดดันอันน่าสะพรึงนี้ไม่ไหว ต้องถอยหลังไปเรื่อย ๆ
หลินตั้นจวงแปลงมือเป็นคมดาบ ฟันเดียวกลางอากาศ
ดาบมารเปลวเพลิงสีแดงยาวหลายสิบลี้ถล่มลงมาอย่างกึกก้อง
เสียง “โป๊ะ” ดังขึ้น!
ดาบมารเปลวเพลิงสีแดงตกลงมา ผ่าจระเข้เก้าหางออกเป็นสองท่อนกลางลำตัวทันที
สีหน้าของทุกคนเป็นแบบนี้: (ΩДΩ)
หลินตั้นจวงยกมือ หอกมารปรากฏกลับมาในมือทันที แสงวาบหนึ่งครั้งก็หายไป
