หลินตั้นจวง ซีเหมินอวิ๋นอี้ ชิงลวน และโม่เหยียน ทั้งสี่คนไม่เป็นอะไร
แต่มู่จิ่วโจว ถังเป่าเอ๋อร์ และอีกสองสามคน กลับร่างสั่นเทา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เหงื่อไหลอาบหน้าผาก
อู๋ไป๋เงาร่างไหววูบ มาอยู่ตรงหน้าพวกเขา
ปลายนิ้วพุ่งปราณแท้จริงสายหนึ่ง จิ้มลงระหว่างคิ้วของถังเป่าเอ๋อร์
อู๋ไป๋คิ้วกระบี่ขมวดเล็กน้อย
ลมปราณของถังเป่าเอ๋อร์ปั่นป่วน ตันเถียนพลุ่งพล่าน นี่คือสัญญาณว่าใกล้ตกสู่มารร้าย
แววตาสุกใสของอู๋ไป๋เปล่งประกายวาบ ตรวจพบต้นตอของปัญหาทันที
พิษอัคคี
ฟ้าดินผืนนี้เต็มไปด้วยธาตุไฟที่ร้อนระอุ พวกเขาปรับลมปราณฟื้นฟู จึงดูดซับเข้าไปไม่น้อย
หลินตั้นจวงและโม่เหยียน ล้วนฝึกฝนวิชามาร พิษอัคคีจึงไม่ส่งผลอะไรกับพวกเขา
ซีเหมินอวิ๋นอี้ฝึกฝนปราณอัปมงคล จึงไม่หวั่นพิษอัคคี
ชิงลวนมีพลังเทพอยู่เต็มกาย สามารถสลายพิษโลหิตได้ง่ายดาย
ส่วนลมปราณภายในของมู่จิ่วโจวนั้น ตรงข้ามกับพิษอัคคีพอดี
อู๋ไป๋ยกมือขึ้น โซ่ชีวิตมรณะพุ่งออกมา พันรอบมู่จิ่วโจว ถังเป่าเอ๋อร์ และคนอื่น ๆ ราวกับอสรพิษ
อู๋ไป๋เร่งปราณแท้จริง ใช้โซ่ชีวิตมรณะเป็นสื่อ นำปราณแท้จริงช่วยพวกเขาขับไล่พิษอัคคี
คัมภีร์ชีพิตมรณะของอู๋ไป๋นั้นร้ายกาจยิ่ง สามารถดูดซับพลังปราณที่บริสุทธิ์ที่สุด และยังดูดซับไอมารได้ด้วย
มู่จิ่วโจวถูกพิษอัคคีเข้าร่าง เกิดปะทะกับลมปราณภายใน ทำให้เลือดลมในกายพลุ่งพล่าน พลังฝึกปรือแปรปรวน กำลังพยายามข่มเอาไว้อย่างสุดชีวิต