เยว่เจิ้งหยางตอบตกลง
อู๋ไป๋ถือคอสี่ผู้อาวุโสของวังสี่เทพ และผู้อาวุโสหกของกองพลปราบกบฏ มายังตรงกลาง
เยว่เจิ้งหยางก็นำกล่องที่บรรจุสมุนไพรชั้นยอดมาด้วย
"คนให้เจ้า"
อู๋ไป๋โยนทั้งสองคนให้เยว่เจิ้งหยาง
ระหว่างที่เยว่เจิ้งหยางชุลมุนรับคน เขาก็ถือกล่องทะยานกลับมาอย่างรวดเร็ว
"ได้สมุนไพรชั้นยอดแล้ว ไปกัน" อู๋ไป๋กล่าว
ลู่หยวนซาน เฉินหยวน และชายชุดรัดรูปสีดำอีกสี่คน รีบถอยออกจากภูเขาเฟิ่งหมิง
พ้นออกจากภูเขาเฟิ่งหมิงมาได้ พวกนั้นถึงได้ผ่อนคลาย ต่างมีสีหน้าตื่นเต้นดีใจ
เฉินเยวียนหัวเราะ "ภารกิจนี้ถือว่าสำเร็จนะ"
ลู่หยวนซานมองชายชุดรัดรูปสีดำสี่คน ส่งสายตาให้พวกเขา
ทั้งสี่คนไม่ปริปาก หันหลังแล้วจากไป
อู๋ไป๋และเฉินเยวียนรู้แก่ใจดีว่าสี่คนนี้คือสายลับของเฮ่ออวิ๋นอี้ในเมืองจิ้นเจียง
อู๋ไป๋แอบเสียดาย ถ้ารู้ก่อนหน้านี้ควรให้ซ่างกวนอวี่เฟยซุ่มอยู่ใกล้ ๆ ตามรอยสี่คนนี้
"พวกเราก็รีบไปกันเถอะ"
"เดี๋ยวก่อน!" เสียงอู๋ไป๋ยังไม่ทันขาด ลู่หยวนซานก็สาวเท้าเข้ามากดกล่องไว้ ยิ้มเจ้าเล่ห์ "กล่องนี้ข้าเอาไปเอง"
อู๋ไป๋ตอบยิ้มเย็น "ทำไมล่ะ?"
ลู่หยวนซานหัวเราะประหลาด "นี่เป็นคำสั่งของเจ้าตำหนักที่หก หากพวกเจ้าสองคนเห็นต่าง ก็รอกลับไปถามเจ้าตำหนักต่อหน้าแล้วกัน"
ว่าแล้วก็จะหยิบกล่องไป
อู๋ไป๋โกรธจัด แววตาเย็นยะเยือก ยกมือฟาดฝ่ามือออกไป ปราณแท้จริงหลั่งทะลักดั่งคลื่น
ลู่หยวนซานสีหน้าเปลี่ยนไปมาก ร่ายวิชาต้าน