ดวงตาสีเลือดที่ดุร้ายของหมาป่ายักษ์หลังเทาจ้องไปที่ซีเหมินอวิ๋นอี้ ตูม! พื้นดินที่เหลือแตกระเบิดทันที มันกระโดดสูงกว่า 10 เมตร ไปอยู่บนพื้นที่โล่งกว้าง
ปากที่กว้างราวอ่างเลือดมีน้ำลายเหนียวข้นหยดติ๋ง ๆ มันพูดว่า: "มนุษย์ต่ำต้อย เข้ามารับความตายซะ"
ซีเหมินอวิ๋นอี้ยิงฟันยิ้ม ใบหน้าเผยรอยยิ้มชั่วร้าย
"ทุกคนรอแป๊บนะ อีกเดี๋ยวจะได้กินเนื้อหมาป่า"
อู๋ไป๋หรี่ตาลง ความแข็งแกร่งของหมาป่ายักษ์หลังเทาตัวนี้คงไม่ธรรมดา แต่จะสู้ได้ขนาดไหนต้องรอดู ให้ซีเหมินอวิ๋นอี้ลองหยั่งเชิงดูว่าเผ่าพันธุ์ใหม่ที่โผล่มานี้มีดีแค่ไหน
ซีเหมินอวิ๋นอี้ร่างกายเคลื่อนไหวปราดเดียว มาอยู่ตรงหน้าหมาป่ายักษ์หลังเทาในระยะไม่กี่สิบเมตร
หนึ่งคนหนึ่งหมาป่า เข้าประจำท่า เตรียมปะทะ
แต่ร่างกายของทั้งสองต่างกันเกินไป ซีเหมินอวิ๋นอี้ตัวใหญ่พอ ๆ กับอุ้งเล็บอันหนึ่งของหมาป่ายักษ์หลังเทาเท่านั้น
"อ๊ากกก!"
เสียงหมาป่าคำรามกึกก้องไปทั่วทั้งบริเวณ
ผู้ฝึกยุทธ์ที่มีระดับพลังต่ำมีสีหน้าหวาดกลัว เสียงคำรามของหมาป่ายักษ์หลังเทานี้ทำให้จิตใจสั่นสะท้าน เลือดลมปั่นป่วน
แต่ซีเหมินอวิ๋นอี้ไม่เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย รอบตัวเมฆดำม้วนตลบ พัดหยกขาวกลายเป็นสีดำราวกับหมึก
"ฟิ้ว!"
พัดหมุนคว้างรวดเร็วดั่งสายฟ้า ฟันเข้าที่คอของหมาป่ายักษ์หลังเทา
ขนที่เหมือนเข็มเหล็กของหมาป่ายักษ์หลังเทาตั้งชันขึ้นมาทันที กลายเป็นเม่นยักษ์ในพริบตา
"แคล้ง!"
พัดฟันลงบนคอหมาป่ายักษ์หลังเทา กลับเกิดเสียงกระทบโลหะ ประกายไฟกระเด็น