"นอกจากไอ้โรคจิตอู๋ไป๋นั่น ยังไม่เคยมีใครทำข้าเสียหน้าขนาดนี้มาก่อน วันนี้ถ้าไม่ฆ่าไอ้สัตว์ตัวนี้ ข้าซีเหมินอวิ๋นอี้จะเลิกยุ่งกับวงการ"
ซีเหมินอวิ๋นอี้จ้องหมาป่ายักษ์หลังน้ำเงิน นัยน์ตาค่อย ๆ แดงก่ำ ปราณอัปมงคลน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทั่วฟ้าดิน
"มดปลวกยังไงก็คือมดปลวก ต่อหน้าเผ่าหมาป่าสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่ แกมีดีแค่เป็นอาหารเท่านั้น"
หมาป่ายักษ์หลังน้ำเงินเอ่ย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูถูก
ซีเหมินอวิ๋นอี้ยิ้มร้ายกาจ รอบตัวมีเมฆดำพลุ่งพล่าน เพียงพริบตาเดียว รัศมีหลายสิบเมตรรอบตัวเขาก็กลายเป็นมหาสมุทรสีดำ
"ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!"
ซีเหมินอวิ๋นอี้ร่ายอาคมรวดเร็วดุจสายฟ้า
เมฆดำรวมตัวกัน ในวินาทีถัดมา ร่างสีดำมหึมาก็ลุกขึ้นยืนจากเมฆดำที่พลุ่งพล่าน
เงาดำยักษ์สูงขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงระดับสิบกว่าเมตรจึงหยุด
นี่คือเงาอสูรขนาดมหึมา ปราณชั่วร้ายท่วมฟ้า
หมาป่ายักษ์หลังน้ำเงินร่างใหญ่โต แต่ก็สูงแค่สามสี่เมตร ต่อหน้าเงาอสูรยักษ์นี่ กลายเป็นเด็กน้อยไปทันที
ทุกคนหวาดกลัว!
ปราณอัปมงคลที่แผ่ออกมาจากร่างเงาอสูรยักษ์ทำให้คนหนาวยะเยือกถึงขั้วกระดูก หัวใจตับไตไส้พุงสั่นระริก
อำนาจดุร้ายของหมาป่ายักษ์หลังน้ำเงินถูกกดไว้ในพริบตา มันถอยหลังโดยไม่รู้ตัว
"ตายซะ!"
ซีเหมินอวิ๋นยกมือขึ้น เงาอสูรสีดำมหึมาก็ยกหมัดขนาดเท่าภูเขาเล็ก ๆ ขึ้นเช่นกัน แล้วทุบลงไปยังหมาป่ายักษ์หลังน้ำเงินอย่างแรง