หญิงสาวโบกมือขาวงอิ่มแล้วกล่าวว่า "ไอ้พวกน้อย จับของเอากลับไป"
แล้วจึงคว้ามือหลี่จ้านอิงขึ้น "น้องสาว ไปนั่งที่บ้านฉันหน่อยสิ เป็นพี่จะต้องจัดให้ดีที่สุด"
อู๋ไป๋ไม่มีอารมณ์จะสนใจว่าพวกนางจริงใจหรือแสร้ง
เขาวางแผนจะแอบหนีไปเงียบ ๆ
แต่พอดีเช่นนั้น พื้นดินสั่นสะเทือน
อินทรีเงินทั้ง 10 ตัวเริ่มดุร้ายกระวนกระวาย
คนรอบข้างราวกับเจอสัตว์ร้ายน้ำท่วม ต่างหลบหนีไปไกล ๆ
เห็นชายหนุ่มแกร่งนับสิบคน เปลือยกายส่วนบน กล้ามเนื้อแน่นเกร่งราวหินก้อนใหญ่ ตัวสูงเกิน 2 เมตรทุกคน ล้อมมา
"เฝ้าระวัง!"
หญิงสาวโบกมือขาวงอิ่ม บรรดาลูกน้องของเธอรีบล้อมสิ่งของทันที
"พี่หมิงจู พวกนี้คือใคร?"
"พวกเผ่าปีศาจเสือ ช่วงนี้กำลังมีเรื่องขัดแย้งกับเผ่าของพวกเราอยู่"
"ท่านหมิงจู มีของดีขนาดนี้ ทำไมไม่แจ้งพี่ ๆ บ้างล่ะ"
ชายร่างราวหอคอยเหล็กก้าวเข้ามา เสียงดังราวฟ้าร้อง ดวงตาสีอำพันเปี่ยมด้วยความเหี้ยมเกรียม
"หู่เย่า มาทำอะไร?"
หมิงจูก้าวเข้าไป ถามพร้อมยิ้มหวานเจื่อนเต็มหน้า
หู่เย่าแหวกอ้าปากกว้าง พูดเสียงทุ้มว่า "ได้ยินว่ามีมนุษย์ส่งเสบียงมา พวกเราเผ่าช่วงนี้เจอปัญหาเยอะ เลยคิดว่าจะมาดูว่าเพื่อนมนุษย์ช่วยพวกเราได้ไหม"
"แล้วนายคงเข้าใจผิดแล้วล่ะ เสบียงชุดนี้เผ่าของฉันซื้อมาด้วยราคาแพง ไม่มีส่วนของพวกนายหรอก"
หู่เย่าหัวเราะเยาะ "เผ่าของฉันกับเผ่าของนายก็รักษาความสัมพันธ์ดีต่อกันมาตลอด ยังจะแบ่งแยกเป็นของฉันของนายอีกเหรอ เสบียงชุดนี้ยกให้พวกฉันเถอะนะ พวกฉันจะจดจำบุญคุณนี้ไปตลอดแน่นอน"
หมิงจูหัวเราะหวานเจื่อน "ไม่ได้หรอก เผ่าของฉันช่วงนี้ก็ลำบากไม่ต่างกัน"