"แอบดูซุ่มซ่าม เล่นเป็นผีเป็นคน กล้าดียังไงก็รีบออกมาเดี๋ยวนี้!"
อู๋ไป๋ตะโกนด้วยความโกรธ
"เหอเหอ... ผู้บัญชาการอู๋วางมาดได้น่าดูชะมัด"
"อู๋ไป๋ ออกไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้..."
"รีบเข้าไปสิ ข้างในมีสิ่งที่พวกคุณอยากได้ เข้าไปแล้วจะพบคำตอบที่ต้องการ"
เสียงต่างๆ นานาถูกส่งมาจากทั่วทุกสารทิศ ลอยล่องหนวกหู
แต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน อีกฝ่ายรู้จักอู๋ไป๋
อู๋ไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะเย็นออกมาโดยอดไม่ได้: "ตัวตลกกระจอกงอกง่อย ถ้ามีความสามารถจริงก็ออกมาเจอกันต่อหน้า ฉันพนันได้เลยว่านายไม่กล้ายืนต่อหน้าฉันด้วยซ้ำ"
"เหอเหอ... ฉันอยู่ตรงหน้านายแล้วไงล่ะ"
เสียงหัวเราะชั่วร้ายที่ทำให้ขนลุกทุกรูขุมดังขึ้น
หมอกดำตรงหน้าอู๋ไป๋พลุ่งพล่าน ก่อนจะมีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นมาจริงๆ
เขาค่อยๆ เดินตรงเข้ามาหาอู๋ไป๋
เมื่อทุกคนเห็นรูปร่างหน้าตาของอีกฝ่าย ต่างก็ขนหัวลุกไปตามๆ กัน เกิดอาการขนลุกซู่ทั้งตัว
แม้แต่อู๋ไป๋เองก็ยังรู้สึกหนาวสะท้านที่กระดูกสันหลัง
คนคนนี้... ไม่มีใบหน้า
ราวกับมีหนังชั้นหนึ่งขึงตึงอยู่บนหน้า ไม่มีอวัยวะบนใบหน้าแม้แต่น้อย ดูแล้วน่าขนลุกอย่างยิ่ง
"เสแสร้งทำเป็นผีเป็นคน!"
อู๋ไป๋โกรธจัด ฟันดาบออกหนึ่งครั้ง
อีกฝ่ายส่งเสียงหัวเราะประหลาดอันน่าขนลุก ก่อนที่ร่างจะวูบหายเข้าไปในหมอกดำอย่างไร้ร่องรอย
"เหอเหอ..."
เสียงหัวเราะชั่วร้ายดังขึ้นไม่ขาดจากรอบด้าน มาอย่างไร้ทิศทาง
อู๋ไป๋กลับด้านแล้วปักดาบกว้างลงกับพื้น ศรชีวิตมรณะปรากฏขึ้นในมือ
"ตัวตลกกระจอกงอกง่อย ถ้ามีฝีมือจริงก็มาสู้กันต่อหน้าฉันสิ"
อู๋ไป๋ท้าทาย พร้อมกับเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ