อู๋ไป๋กระโดดออกจากยอดตึกไปอย่างนั้น
ตึกสูง 33 ชั้น สูงเกือบ 150 เมตร
เขากล้าได้ยังไง?
วินาทีนี้เอง ชิมูระตกตะลึง
จากนั้นก็สาวเท้าไปที่ขอบตึก ก้มลงมอง
ตูม!
เสียงดังสนั่น
พื้นดินยุบเป็นหลุมกว้างหลายสิบเมตร รอยร้าวลามไปทั่ว
แววตาแดงก่ำของชิโมะมุระค่อย ๆ จางลง
แต่กลับมีประกายหวาดกลัววาบขึ้นมา
เขากลับไม่ตายจากการตก
ต้องรู้ว่าแรงกระแทกตอนตกลงมาเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
ต่อให้พลังฝึกตนของเขาเกือบแตะเพดานขั้นสวรรค์ แต่อย่างไรก็เป็นคน
กระโดดลงมาจากที่สูงขนาดนี้ โดยไม่มีอะไรช่วย ร่างกายมนุษย์ทนไม่ไหวแน่
แต่อู๋ไป๋กระโดดลงไป แล้วยังไม่เป็นอะไร
คำอธิบายเดียวคือ ร่างกายของอู๋ไป๋ไร้เทียมทาน
อู๋ไป๋นั่งยองอยู่ก้นหลุม แล้วค่อย ๆ ยืดตัวขึ้น เงยหน้ามองชิโมะมุระที่ยอดตึก
ระยะห่างมากเกินไป ชิโมะมุระมองไม่ค่อยชัด แต่เหมือนจะเห็นอู๋ไป๋กำลังเยาะเย้ยเขา
อู๋ไป๋ดีดตัวขึ้นจากหลุม ลงสู่พื้น แล้วหมุนตัวกลายเป็นแสงสายหนึ่ง หายวับไปอย่างรวดเร็ว
ด้วยอาวุธเทพในมือ เขาใช่ว่าจะฆ่าชิโมะมุระไม่ได้
แต่ศัตรูของเขามากเกินไป การประลองครั้งนี้มีคนรู้มาก ใครจะรู้ว่าพวกบ้านเกิดใหม่นั่นซ่อนอยู่ในที่มืด รอให้เขาบาดเจ็บ แล้วถึงเล่นงานตอนนั้นรึเปล่า
แล้วเผ่าอสูรก็ออกมาแล้วด้วย
ถึงแม้อสูรสี่ตัวที่เขาฆ่าไปจะไม่ได้แข็งแกร่งนัก แต่ก็ไม่มีใครรับประกันว่าเผ่าอสูรไม่มีผู้แข็งแกร่ง บางทีอาจแฝงตัวอยู่ในเงามืด