ฉวยโอกาสตอนแกป่วย เพื่อเอาชีวิตแก
อู๋ไป๋กระพือปีกสองข้าง พุ่งไวเหมือนแสงสายฟ้า ตรงเข้าหาผู้เฒ่าที่ถูกกระแทกกระเด็นออกไป
ยกมือฟันอากาศออกไป
คมดาบเป็นตายพร้อมพลังสึกกระชากน่าสะพรึงฟันออกไป
ผู้เฒ่าแม้ถูกกระแทกกระเด็น แต่ไม่ได้แปลว่าเสียสภาพการต่อสู้ไปโดยสิ้นเชิง
เขารีบกระตุ้นกระจกมหัศจรรย์ในมืออย่างบ้าคลั่ง ลำแสงทองหนึ่งสายพุ่งเข้าใส่คมดาบเป็นตาย
"เบิ้ม!"
แสงทองกับคมดาบเป็นตายระเบิดออกพร้อมกัน
แต่ริมฝีปากของอู๋ไป๋กับยกมุมเล็กน้อย
"อ๊า...!"
เสียงกรีดร้องสยดสยองดังขึ้น
ผู้เฒ่าฝันไปเองก็ไม่คิดว่า นี่คือวิชาที่อู๋ไป๋สร้างขึ้นเอง — ฟันหนึ่งทีให้ตายคามือ
ทันทีที่คมดาบเป็นตายระเบิดออก วงล้อดำพุ่งเข้าใส่เร็วดั่งสายฟ้า นั่นคือใบมีดชิงหวงจากวิชามงคลชิงหลวน
แม้เขาจะสะบัดหลบอย่างสุดชีวิต แต่ก็ยังถูกฟันขาดแขนไปหนึ่งข้าง
ความเจ็บปวดจากแขนที่ขาด ทรมานเขาจนเกือบหมดสติ
ที่สำคัญคือ มือข้างที่ขาดยังกำกระจกมหัศจรรย์แน่นอยู่
ผู้เฒ่าอีกคนเห็นเช่นนั้น พุ่งตรงเข้าหาแขนที่ขาดด้วยความเร็วดั่งสายฟ้า
แต่แสงสีดำเร็วกว่า ฉีกแย่งแขนที่ขาดกับกระจกไปก่อน นั่นคือเหล็กค้อน
อู๋ไป๋คว้ากระจกมหัศจรรย์มาไว้ในมือ กระตุ้นพลัง ลำแสงทองหนึ่งสายพุ่งเข้าใส่ผู้เฒ่าที่แย่งแขนที่ขาด
ผู้เฒ่าตกใจจนหน้าซีดเผือด รีบหลบหลีกอย่างสับสนวุ่นวาย เพิ่งหลบรอดไปอย่างหวุดหวิด หัวเหงื่อแตกพลั่ก
ส่วนแขนที่ขาด ถูกเพลิงสามพันของอู๋ไป๋เผาจนกลายเป็นเถ้าธุลี
อู๋ไป๋ถือกระจกมหัศจรรย์ จ้องผู้เฒ่าที่ขาดแขน กระตุ้นกระจก ลำแสงทองหนึ่งสายพุ่งเข้าสังหารเขา
แขนขาดหนึ่งข้าง พลังการต่อสู้ตกฮวบ ปฏิกิริยาตอบสนองก็ช้าลงมาก