อู๋ไป๋ยกมือขึ้น เป็นสัญญาณให้ทุกคนหยุด
เขาดีดนิ้วเบา ๆ แสงเส้นหนึ่งพุ่งออกจากปลายนิ้ว ตกลงรอบกระถางสี่เทพ
เสียงหวี่งดังขึ้น!
ผนึกถูกกระตุ้น
หมอกม่วงเปล่งประกาย พื้นดินปรากฏลวดลายประหลาด
เยว่ซูเซี่ยวกล่าวว่า "ก่อนหน้านี้ พื้นดินยุบตัว ช่องทางเชื่อมต่อโลกอสูรทมิฬปรากฏขึ้นครึ่งหนึ่ง แต่ตอนนี้ถูกผนึกปกคลุมไว้"
"ผนึกนี่ดูเหมือนจะมีฟังก์ชันฟื้นฟูตัวเอง"
อู๋ไป๋ชำเลืองมองเขา ฟังก์ชันฟื้นฟูอะไรกัน นี่เป็นฝีมือของท่านผู้เฒ่ากุ่ยทั้งนั้น
ที่ไหนจะมีวันเวลาอันสงบงามเล่า? เป็นเพียงเพราะมีคนแบกรับภาระก้าวไปในเงามืด คอยปกปักรักษาทุกสิ่ง
เยว่ซูเซี่ยวขมวดคิ้วกล่าว "อู๋ไป๋ ตอนนี้ช่องทางถูกผนึก พังผนึกไม่แตก พวกเจ้าก็ไปไม่ได้น่ะสิ"
"ข้ามีวิธีของข้า"
อู๋ไป๋ส่งกระแสจิต "ท่านผู้เฒ่ากุ่ย ขอความกรุณาเปิดผนึกด้วย"
"หวี่ง!"
ผนึกสั่นสะเทือนเล็กน้อย หมอกม่วงฟุ้งไปทั่ว
ผนึกที่ปกคลุมช่องทางเหมือนน้ำแข็งหิมะละลาย ค่อย ๆ จางหายไป เผยให้เห็นช่องทาง
"ไอ้หนูอู๋ไป๋ ดิ่งลงไปสามพันเมตร ก็จะถึงประตูมิติไปยังโลกอสูรทมิฬ"
"ก่อนเข้าไป พวกเจ้าจับมือกันไว้ ไม่อย่างนั้นจะถูกส่งไปคนละที่ จะพลัดหลงกัน"
เสียงของท่านผู้เฒ่ากุ่ยดังขึ้นในสมองของอู๋ไป๋
"ขอบใจ!"
ท่านผู้เฒ่ากุ่ยพูดเนิบ ๆ "ประตูมิติใต้ช่องทางเป็นฝีมือของฉู่สวิน กุยเหรินคือกุญแจ ถือกุยเหรินไว้ ก็ผ่านเข้าออกได้ตามสะดวก"
"ไอ้หนูอู๋ไป๋ รักษาตัวด้วย!"
"ท่านผู้เฒ่ากุ่ย ท่านก็รักษาตัวด้วย ไม่งั้นกุยเหรินข้าจะไม่คืนให้นะ"