อู๋ไป๋ก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน เขาเองก็เพิ่งเคยเห็นของประหลาดแบบนี้เป็นครั้งแรก
เจ้ารูปร่างคนหัวหมูนี่มองอู๋ไป๋และคนอื่น ๆ ส่งเสียงฮืดฮาดอย่างตื่นเต้น น้ำลายไหลย้อยจากมุมปาก
ยังไม่ทันที่อู๋ไป๋และพวกจะเข้าใจว่ามันคืออะไร หลุมลึกก็เกิดการปะทุพุ่งขึ้นมาทันใด
เงาดำจำนวนมากพุ่งออกมาราวกับรังมดที่ถูกขุดขึ้นมา มอนสเตอร์รูปร่างประหลาดต่าง ๆ แห่กันกระโจนออกมา
มีทั้งพวกหัวหมา หัวเสือดาว หัวเสือ และอื่น ๆ
แต่ลักษณะที่เหมือนกันคือทุกตัวรูปร่างสูงใหญ่ ตัวที่เตี้ยที่สุดยังสูงกว่าสองเมตร หน้าตาดุร้ายอัปลักษณ์
ยิ่งไปกว่านั้น มันยังไต่ออกมาจากหลุมลึกไม่หยุด
มากขึ้นเรื่อย ๆ เพียงพริบตาก็พุ่งออกมานับร้อยตัว
อู๋ไป๋และพวกถอยหลังไปโดยอัตโนมัติ
มอนสเตอร์พวกนี้ไม่ได้รีบบุกเข้าโจมตี แต่สำรวจรอบตัวด้วยความแปลกใจ พลางส่งเสียงคำรามอย่างตื่นเต้น
จากนั้น มอนสเตอร์พวกนี้ก็หมดความสนใจกับสิ่งรอบตัว พวกมันเกือบจะพร้อมใจกันจ้องไปที่อู๋ไป๋และคณะ
ตาแดงก่ำของพวกมันมีน้ำลายเหนียวข้นไหลจากมุมปาก
เหลยหมู่หมู่พูดเบา ๆ ว่า "พี่อู๋ไป๋ ทำไมผมรู้สึกว่าพวกมันมองพวกเราเหมือนเห็นอาหารจานเด็ดเลย"
อู๋ไป๋ยิ้มขม ๆ ตอบว่า "มั่นใจขึ้นอีก ที่จริงในสายตาพวกมัน เราก็คืออาหารนั่นแหละ"
"เนื้อ..."
ทันใดนั้น มอนสเตอร์ตัวสูงสามเมตรกว่าหัวเสือส่งเสียงออกมาเป็นคำเดียว แต่เป็นภาษาหลงกั๋วที่ชัดเจน
เนื้อ?
อู๋ไป๋ชะงักไป แล้วก็ทำหน้าดำ พวกมอนสเตอร์นี่คิดว่าพวกเขาเป็นเนื้อบนเขียงแล้วหรือ?